Fout Helmond: Concierge van de Duitse School

De Tweede Wereldoorlog wordt vaak beschreven, zo ook in Helmond. De verzetsmannen, onderduikers, slachtoffers en geallieerde acties komen vaak aan bod. Wat minder vaak voorkomt is het verhaal van de andere kant. De Helmondse bevolking die de verkeerde keuze maakte. Zij die met de Duitsers heulden. Soms een beetje fout, soms heel erg fout. We zullen proberen in deze serie een aantal van deze verhalen te behandelen. Geanonimiseerd, dat wel.

Mevrouw E. en meneer P. waren op 4 november 1939 getrouwd. Hij was lid van de Nationaal-Socialistische Nederlandsche Arbeiderspartij (N.S.N.A.P.), Nederlands Arbeidsfront, Winterhulp Nederland, Nederlandsche Volksdienst en Technische Noodhulp (T.N.). Hij had vrijstelling voor zijn radio en ontving Duitse militairen aan huis. Daarnaast was hij als concierge gaan werken voor de Duitse School in de Openbare Lagere School aan de Zuid-Koninginnewal in Helmond. Hij liep rond met een hakenkruisinsigne en stak thuis de hakenkruisvlag uit.

Tijdens de zitting van het tribunaal gaf P. aan dat hij lid was geworden van de N.S.N.A.P. voor een betere positie van de arbeiders. De T.N. vond hij een “mooie instelling”. De vlag had hij gekregen van het hoofd van de Duitse School en derhalve gaf P. aan dat “hij had gemeend, ze nu ook maar te moeten gebruiken.” Thuis had hij portretten hangen van Adolf Hitler en Hermann Göring.

E. werd ten laste gelegd dat ze kleding herstelde voor Duitse militairen en lid was van de N.S.D.A.P. en N.S.V., de Nationalsozialistische Volkswohlfahrt. Ze was in Hilden, in Duitsland, geboren. Ook haar werd aangerekend dat ze op de verjaardag van Adolf Hitler de hakenkruisvlag uit hing. Verder had ze voordeel getrokken door als poetsvrouw bij de Duitse School aan de slag te gaan.

De advocaat van P. gaf aan dat hij de hem bekende onderduikers niet had verraden en dat hij een “niet onbetrouwbaar persoon, die evenwel heeft geprofiteerd” was. De advocaat van zijn vrouw gaf aan dat ze meerdere malen personen had gewaarschuwd als er een razzia aan zat te komen.

P. werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar, met aftrek. E. werd meteen in vrijheid gesteld na een gevangenisstraf van ruim 10 maanden. Beide werden uit het actieve en passieve kiesrecht gezet en mochten geen openbaar ambt meer bekleden.

Namen en bronnen zijn bij de schrijver bekend. Wilt u iets delen? Neem dan contact met ons op!

Gebruikte bron(nen)