Het Britse Oorlogskabinet, het War Cabinet

    Inleiding
    Het Britse War Cabinet werd geformeerd ten tijde van oorlog en kreeg verregaande beslissingsbevoegdheid, waardoor zonder tussenkomst van het parlement belangrijke beslissingen genomen konden worden. Over het algemeen trachtte men ten tijde van oorlog een dergelijk kabinet samen te stellen met ministers van zowel de vooroorlogse regeringspartij als vanuit de oppositie.

    Ontstaan
    Gedurende de eerste jaren van de Eerste Wereldoorlog bleek dat belangrijke beslissingen door langdurige discussies vaak te lang op zich lieten wachten. Dit ging ten koste van de oorlogsinspanningen. De Britse Premier Herbert Henry Asquith, stelde daarom in december 1916 voor om belangrijke beslissingen te laten nemen door een kleine, driekoppige commissie onder leiding van Staatssecretaris David Lloyd George. Door de politieke crisis waarin Groot-BrittanniŽ hierna terecht kwam, werd dit voorstel nooit geŽffectueerd.
    Toen Asquith werd gedwongen om af te treden, volgde David Lloyd George hem op en vormde een War Cabinet. De leden van dit kabinet hadden over het algemeen geen leiding over een bepaald departement, maar zorgden vooral voor de besluiten die de departementen vervolgens dienden uit te voeren. Om meer invloed op de besluitvorming te geven, werd begin 1917 een Imperial War Cabinet geformeerd, waarin ministers vanuit de Britse Dominions zitting hadden.
    Met het beŽindigen van de Eerste Wereldoorlog, werd ook het War Cabinet weer opgeheven.

    Tweede Wereldoorlog
    Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, verklaarden Frankrijk en Groot-BrittanniŽ op 3 september 1939 de oorlog aan Duitsland. Diezelfde dag formeerde de Premier Neville Chamberlain zijn War Cabinet. Dit War Cabinet werd gedomineerd door ministers uit zijn eigen vooroorlogse kabinet. In tegenstelling tot de situatie tijdens de Eerste Wereldoorlog, hadden de ministers in Chamberlain's War Cabinet wel departementale functies.

    In januari 1940 ontstond een conflict tussen Staatssecretaris Leslie Hore-Belisha en de Chiefs of Staff. Dit resulteerde in het opstappen van Hore-Belisha, die werd vervangen door Oliver Stanley. Tot dat moment was het binnen het War Cabinet de gewoonte dat de Chiefs of Staff aanwezig waren tijdens de politieke discussies die gingen over militaire zaken. Gevoed door het conflict, gaf Winston Churchill aan dat hij niet vrij kon discussiŽren onder aanwezigheid van de Chiefs of Staff. Dit was hem vooral ingegeven aangezien de Chiefs of Staff zich niet weerhielden van het geven van commentaren op niet militaire zaken. Om conflicten in de toekomst te voorkomen, werd een Military Coordination Committee in het leven geroepen waar de specifieke militaire zaken werden besproken met de Chiefs of Staff, waarna de aanwezige ministers deze in het War Cabinet aan de orde zouden stellen. Deze kommissie bleek niet te functioneren, aangezien veel ministers in het War Cabinet hun gelijk probeerden te halen, wanneer hen dat in de kommissie niet was gelukt. Toen Churchill als First Lord of the Admiralty, het voorzitterschap van de kommissie op zich nam, werden de tegenstellingen alleen nog maar versterkt.

    Op politiek vlak was ondertussen Neville Chamberlain in de problemen gekomen en moest zijn functie neerleggen. Winston Churchill werd in mei 1940†aangesteld als premier. Churchill formeerde een nieuw War Cabinet, waarbij hij van de deelnemers eiste dat zij eigen verantwoordelijkheid durfden te nemen. Overleg en discussie zou niet vaker moeten plaatsvinden dan voor het hoog noodzakelijke. Gedurende het verloop van de Tweede Wereldoorlog zouden diverse wisselingen binnen het War Cabinet plaatsvinden.

    Na de Tweede Wereldoorlog
    In de jaren na de Tweede Wereldoorlog werd slechts op twee momenten een War Cabinet geformeerd. Deze weken af van de War Cabinet's tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog doordat ze bestonden naast de bestaande kabinetten. Het waren rompkabinetten van specifiek voor de oorlogsvoering noodzakelijke ministers. Deze War Cabinet's werden geformeerd ten tijde van de Falkland Oorlog in 1982 en de Oorlog in de Perzische Golf (Golfoorlog).

     

    Definitielijst

    Eerste Wereldoorlog
    Ook wel Grote Oorlog genoemd, conflict dat ontstond na een groei van het nationalisme, militarisme en neo-kolonialisme in Europa en waarbij twee allianties elkaar bestreden gedurende een vier jaar durende strijd, die zich na een turbulent begin, geheel afspeelde in de loopgraven. De strijdende partijen waren Groot-BrittanniŽ, Frankrijk, Rusland aan de ene kant (de Triple Entente), op den duur versterkt door o.a. ItaliŽ en de Verenigde Staten, en Duitsland, Bulgarije, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk aan de andere kant (de Centrale Mogendheden of Centralen). De strijd werd gekenmerkt door enorme aantallen slachtoffers en de inzet van vele nieuwe wapens (vlammenwerpers, vliegtuigen, gifgas, tanks). De oorlog eindigde met de onvoorwaardelijke overgave van Duitsland en zijn bondgenoten in 1918.

    Afbeeldingen

    Churchil's War Cabinet, mei 1940 Bron: Imperial War Muesum.

    War Cabinet 1916 - 1919



    David Lloyd George
    december 1916 - oktober 1919
    Lord Curzon of Kedleston
    Lord President of the Council
    december 1916 - oktober 1919
    Andrew Bonar Law
    Chancellor of the Exchequer
    december 1916 - oktober 1919
    Arthur Henderson
    december 1916 - augustus 1917
    Lord Milner
    Austen Chamberlain
    december 1916 - april 1918
    april 1918 - oktober 1919
    Jan Smuts
    juni 1917 - januari 1919
    George Barnes
    mei 1917 - januari 1919
    Sir Eric Geddes
    januari 1919 - oktober 1919


    Imperial War Cabinet:


    David Lloyd George

    Sir Robert Borden, Premier Canada

    Louis Botha, Premier Zuid-Afrika

    Billy Hughes, Premier AustraliŽ

    William Massey, Premier Nieuw-Zeeland

    Jan Smuts, Staatssecretaris voor India


    Afbeeldingen

    Het Imperial War Cabinet tijdens Wo1 Bron: Imperial War Muesum.

    War Cabinet 1939 - 1945



    3 september 1939


    Premier Neville Chamberlain (Conservative)

    Sir Samuel Hoare (Conservative)
    (Lord Privy Seal)

    Sir John Simon (National Liberal)
    (Chancellor of the Exchequer)

    Viscount Halifax (Conservative)

    Leslie Hore-Belisha (National Liberal Liberal)
    Oliver Stanley
    (Secretary of State for War, vanaf januari 1940)

    Sir Kingsley Wood (Conservative)
    (Secretary of State for Air)

    Winston Churchill (Conservative)
    (First Lord of the Admiralty)

    Lord Chatfield (National Liberal)
    (Minister for the Coordination of Defence)

    Lord Hankey (National Liberal)


    10 mei 1940:


    Winston Churchill (Conservative)
    (Prime Minister & Minister of Defence, vanaf 10 mei 1940)

    Neville Chamberlain (Conservative)
    (Lord President of the Council,†11 mei 1940 - 3†oktober 1940)
    Sir John Anderson (National Liberal)
    (Lord President of the Council, 3 oktober 1940 - 24 september 1943)

    Clement Attlee (Labour)
    (Lord Privy Seal, vanaf 11 mei 1940)

    Viscount Halifax (Conservative)
    (Foreign Secretary, 11 mei 1940 - 22 december 1940)
    Anthony Eden (Conservative)
    (Foreign Secretary vanaf 22 december 1940)

    Arthur Greenwood (Labour)
    (11 mei 1940 - 22 februari 1942)

    The Lord Beaverbrook (Conservative)
    (Minister of State, 1 mei 1941 - 29 juni 1941)
    (Minister of War Production, 4 februari 1942 - 19 februari 1942)
    Oliver Lyttelton (Conservative)
    (Minister of State, 29 juni 1941 - 12 maart 1942)
    (Minister of Production, vanaf 12 maart 1942)


    19 februari 1942:


    Winston Churchill (Conservative)
    (Prime Minister & Minister of Defence)

    Clement Attlee (Labour)
    (Deputy Prime Minister and Secretary of State for Dominions Affairs)

    Sir Stafford Cripps (Labour)
    (Lord Privy Seal, tot†22 november†1942)
    Lord Beaverbrook (Conservative)
    (Lord Privy Seal, vanaf 24 september 1943)

    John Anderson (Conservative)
    (Lord President of the Council†tot 24 september 1943)
    Clement Attlee (Labour)
    (Lord President of the Council vanaf 24 september 1943)

    Anthony Eden (Conservative)
    (Foreign Secretary)

    Oliver Lyttelton (Conservative)
    (Minister of Production tot 19 maart 1942)
    Richard Casey (Independant)
    (Minister of Production 19 maart 1942 - 28 januari 1944)


    Ernest Bevin (Labour)
    (Minister of Labour)

    Sir Kingsley Wood (Conservative)
    (Chancellor of the Exchequer, 12 mei 1940 - 24 september 1943)
    Sir John Anderson (National Liberal)
    (Chancellor of the Exchequer,†vanaf 24 september 1943)

    Herbert Morrison (Labour)
    (Home Secretary vanaf oktober 1942)

    The Lord Woolton (Conservative)
    (Minister of Reconstruction vanaf†11 november†1943)

    Afbeeldingen

    Het eerste War Cabinet van Wo2, Neville Chamberlain Bron: Imperial War Museum.

    Bronnen