TracesOfWar heeft jouw hulp nodig! Wij missen foto's van belangrijke bezienswaardigheden in Nederland, BelgiŽ, Frankrijk en Duitsland. Stuur uw foto's in naar input@tracesofwar.com en wordt gepubliceerd!

Nieuwste artikelen

Britse Torpedobootjagers van de Admiralty V-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 25 november 2021

Britse Torpedobootjagers van de Admiralty V-klasse

Direct na de bestelling van de Admiralty V-class Leaders-klasse, werd besloten een uitgebreide groep torpedobootjagers als V-klasse (I) te bestellen. De meeste waren van het standaard ontwerp van de Admiralty en werden aangeduid als Admiralty V-klasse. Een klein aantal schepen werden als Thornycroft V-klasse geproduceerd. De schepen werden in 1916 besteld en kwamen aan het einde van de Eerste Wereldoorlog in dienst. De meeste schepen waren nog in dienst ten tijde van de Tweede Wereldoorlog waar de schepen voornamelijk als escortejagers werden ingezet.

Britse Torpedobootjagers van de Admiralty V-class Leaders-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 18 november 2021

Britse Torpedobootjagers van de Admiralty V-class Leaders-klasse

Tijdens en na de Tweede Wereldoorlog werden in zes te onderscheiden klassen, gelijkwaardige schepen gebouwd, vaak aangeduid met V-klasse en W-klasse schepen. De eerste klasse die hierin werd besteld en gebouwd was een klasse van vijf flottieljeleiders die in april 1916 werden besteld. Ze verschilden van de standaard klasse schepen vanwege hun rol. Drie schepen uit deze groep namen nog deel aan de Tweede Wereldoorlog, waarbij HMS Vampire opereerde als HMAS Vampire bij de Royal Australian Navy.

Britse Torpedobootjagers van de Admiralty S-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 13 november 2021

Britse Torpedobootjagers van de Admiralty S-klasse

Rond 1917 werd besloten een serie torpedobootjagers te bouwen op basis van de oude R-klasse. Het werden relatief kleine en goedkope, snel te bouwen schepen. er werden 69 schepen besteld en uiteindelijk 67 gebouwd. Hiervan werden 57 schepen gebouwd als Admiralty S-klasse schepen. Van deze Admiralty S-klasse schepen deden elf schepen nog dienst tijdens de Tweede Wereldoorlog waarvan ťťn nog bij de Japanse Keizerlijke Marine. Naast de Admiralty S-Klasse, werden door vijf schepen door Thornycroft gewijzigd gebouwd als Thornycroft S-klasse en zeven door Yarrow als Yarrow S-klasse.

Japanse Landingsvaartuigen van de Daihatsu-klasse (14m)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 4 november 2021

Japanse Landingsvaartuigen van de Daihatsu-klasse (14m)

De 14 meter lange Daihatsu-klasse landingsvaartuigen werden door het Japanse leger gebruikt tussen 1937 en 1945. De schepen waren uitgerust met een laadklep en konden manschappen of lichte voertuigen vervoeren.

Japanse Landingsvaartuigen van de Shohatsu-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 4 november 2021

Japanse Landingsvaartuigen van de Shohatsu-klasse

De Shohatsu-klasse landingsvaartuigen waren speciaal ontwikkeld voor het aan land zetten van infanteristen, speciale landingseenheden enz. Ten tijde van de ontwikkeling in 1924, was Japan het eerste land ter wereld dat speciaal voor dit doel een vaartuig ontwikkelde.

de Havilland DH.89 Dominie
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 3 november 2021

de Havilland DH.89 Dominie

De de Havilland DH.89 Dominie was de militaire variant van de Dragon Rapide, een klein verkeersvliegtuig. Aanvankelijk ingezet als maritieme verkenner, werd uiteindelijk besloten dit toestel als verbindingsvliegtuig in dienst te nemen. Bedoeld als verbindingsvliegtuig en opleidingstoestel voor radiotelegrafisten, werd de Dominie intensief gebruikt als transportvliegtuig. Naast diverse andere landen maakte in Nederland na de Tweede Wereldoorlog de KLM en de Nederlandse luchtmacht gebruik van dit toestel.

Duitse Torpedobootjagers van het Type 1934A
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 3 november 2021

Duitse Torpedobootjagers van het Type 1934A

Als opvolging van de Type 1934 Torpedobootjagers werd een reeks schepen gebouwd, gebaseerd op hetzelfde ontwerp, de Type 1934A Torpedobootjager. De twaalf van dit type gebouwde torpedobootjagers dienden de gehele Tweede Wereldoorlog. Hiervan gingen er zeven verloren, waarvan vier tijdens WeserŁbung-Nord. Twee kwamen er na de Tweede Wereldoorlog in dienst bij de Franse Marine en twee bij de marine van de Sovjet-Unie.

Noorse Patrouilleboten van de Nordkapp-klasse (I)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 1 november 2021

Noorse Patrouilleboten van de Nordkapp-klasse (I)

Speciaal voor de handhaving van de visserijvoorschriften in Noorse Territoriale wateren en de bescherming van de visserijbelangen van Noorwegen, werden in 1937†twee schepen gebouwd volgens hetzelfde bouwprogramma, de Nordkapp en de Senja. De schepen dienden tijdens de mobilisatie ter bescherming van de Noorse fjorden. Van beid schepen lukte het de Nordkapp naar Groot-BrittanniŽ te ontkomen na de Duitse invasie van Noorwegen. De Senja werd door de Duitsers buitgemaakt en in gebruik genomen.

Duitse Torpedoboten van het Type 23
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 31 oktober 2021

Duitse Torpedoboten van het Type 23

De zes torpedoboten uit de Duitse reeks Type 23 Torpedoboten, soms aangeduid als Raubvogel-klasse, werden rond 1926 gebouwd. Bij aanvang van de Tweede Wereldoorlog waren alle zes de schepen nog in dienst. Schepen uit deze klasse deden onder andere dienst bij de Non-Interventie vloot tijdens de Spaanse Burgeroorlog, de strijd rond Noorwegen tijdens de Geallieerde invasie in NormandiŽ. Ze gingen allen tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren.

Japanse Lichte-kruisers van de Nagara-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 31 oktober 2021

Japanse Lichte-kruisers van de Nagara-klasse

De Nagara-klasse lichte kruiser was in feite een iets gewijzigde versie van de Kuma-klasse lichte kruiser. Het voornaamste verschil is te vinden in de constructie van de opbouw rond en van de brug en vuurleiding. Hoewel ten tijde van de Tweede Wereldoorlog al verouderd, werden de schepen nog gebruikt als vlaggenschepen voor eskaders kleinere vaartuigen en diverse keren gemoderniseerd. Alle zes de schepen uit de klasse gingen tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren

Britse Torpedobootjagers van de I-klasse (II)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 27 oktober 2021

Britse Torpedobootjagers van de I-klasse (II)

De torpedobootjagers uit de I-klasse waren speciaal ontworpen om snel te kunnen worden omgebouwd tot mijnenleggers. Door op deze wijze torpedobootjagers te kunnen inzetten verkregen diverse marines de beschikking over snelle en snel inzetbare mijnenleggers voor mijnenleg operaties dicht bij vijandelijke gebieden. Bij deze operaties was dan ook voldoende vuurkracht aanwezig voor een eigen verdediging. In deze klasse werden diverse verbeteringen standaard toegepast die bij eerdere klassen waren uitgetest.

Britse Torpedobootjagers van de H-klasse (II)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 24 oktober 2021

Britse Torpedobootjagers van de H-klasse (II)

De H-klasse (II) torpedobootjagers van de Royal Navy, waren negen torpedobootjagers uit een groep van drie-en-dertig nagenoeg gelijke torpedobootjagers, te verdelen in een G-klasse, H-klasse en Havant-klasse (voormalige Braziliaanse schepen geleverd aan de Royal Navy), Buenos Aires-klasse (zeven schepen voor de Argentijnse Marine) en twee schepen voor de Griekse Marine als Vasilefs Georgios-klasse.

Britse Torpedobootjagers van de G-klasse (II)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 23 oktober 2021

Britse Torpedobootjagers van de G-klasse (II)

De Britse Torpedobootjagers van de G-klasse (II) waren negen torpedobootjagers uit een groep van drie en dertig nagenoeg gelijke torpedobootjagers. De schepen waren volgens het bouwprogramma van 1933 besteld en werden in 1934 gevolgd door de nagenoeg gelijke H-klasse. De schepen waren gebaseerd op de voorgaande F-klasse (II), zonder gebruik te maken van de kruisvaart turbines en na ontwikkeling van een compactere machinepark. Hierdoor konden de formaten en de waterverplaatsing enigszins worden gereduceerd.

Curtiss-Wright CW-22
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 22 oktober 2021

Curtiss-Wright CW-22

De Curtiss-Wright CW-22 was een op het Curtiss-Wright CW-21 jachtvliegtuig gebaseerde verkenner. Hoewel geen groot succes, werd het toestel gedurende en na de Tweede Wereldoorlog gebruikt door onder andere Nederlands-IndiŽ, de U.S. Navy, de Burma Volunteer Air Force, Bolivia, Peru, Uruguay, Turkije en Japan (ex ML-NEI) als verkenner en opleidingsvliegtuig. Hierdoor werden er iets minder dan 450 exemplaren gebouwd.

Britse Torpedobootjagers van de E-klasse (II)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 22 oktober 2021

Britse Torpedobootjagers van de E-klasse (II)

In de dertiger jaren kreeg de Britse marine in de gaten dat de Duitse Kriegsmarine met een grootscheeps moderniseringsproces bezig was. Het werd al snel duidelijk dat een zekere modernisering van de Royal Navy noodzakelijk was geworden. Om te kunnen voldoen aan de vraag om kleinere snelle schepen die in verschillende taken konden worden ingezet, werd besloten om op basis van het bestaande D-klasse concept een nieuwe torpedobootjager te ontwikkelen.

Britse Onderzeeboten van de Odin-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 21 oktober 2021

Britse Onderzeeboten van de Odin-klasse

De Britse O-klasse (I) onderzeeboten, ook wel aangeduid als de Odin-klasse, telde negen schepen, verdeeld over twee groepen, de Odin Group (ook wel Odin-klasse)†en de Oxley Group (ook wel Oxley-klasse). Daarnaast hoorde bij deze 'klasse' ook een prototype, HMS Oberon (N21) en drie voor de Chileense marine gebouwde schepen in de Capitan O'Brien-klasse. De schepen uit de Odin Group oftewel Odin-klasse van zes gelijkwaardige Britse onderzeeboten waren iets groter dan het prototype en de Oxley-klasse.

Britse Torpedobootjagers van de Tribal-klasse (II)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 21 oktober 2021

Britse Torpedobootjagers van de Tribal-klasse (II)

In 1934 ontdekte de Britse Admiralty dat de Royal Navy met torpedobootjagers op internationale ontwikkelingen achter begon te geraken. Met het ontwerp van de Tribal-klasse werd deze achterstand ingelopen. Van de 27 gebouwde schepen opereerden er 22 tijdens de Tweede Wereldoorlog operationeel ingezet. Ondanks diverse problemen in ontwerp en aandrijving, waren het veelzijdige schepen.

Brewster F2A
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 19 oktober 2021

Brewster F2A

De Brewster F2A was de eerste niet-dubbeldekker in dienst aan boord van haar vliegdekschepen van de Verenigde Staten. De Buffalo, zoals de Britten het toestel was bij het begin van de Tweede Wereldoorlog, ťťn van de meest gebruikte toestellen bij de Geallieerden. De Brewster Buffalo werd vooral ingezet door de strijdkrachten van de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Nederland (Nederlands-Indië) en Finland.

Britse Lichte-kruisers van de Arethusa-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 18 oktober 2021

Britse Lichte-kruisers van de Arethusa-klasse

Tussen 1934 en 1946 werden vier lichte kruisers gebouwd in de Arethusa-klasse. Het waren lichte, snelle schepen die uitstekend konden dienen als flottielje leider voor torpedobootjagers. Het ontwerp beviel dusdanig dat een volgende groep, de Dido-klasse hierop werd gebaseerd.

Britse Slagkruisers van de Renown-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 18 oktober 2021

Britse Slagkruisers van de Renown-klasse

De twee schepen uit de Renown-klasse, de HMS Renown en HMS Repulse, waren typische producten uit de Eerste Wereldoorlog. De luchtvaart stond nog in de kinderschoenen en de slagschepen werden nog steeds beschouwd als het belangrijkste marine wapen. Een afbesteld ontwerp voor drie verbeterde Revenge-klasse slagschepen werd gedurende de Eerste Wereldoorlog omgezet in twee schepen van een nieuw type, de Renown-klasse Slagkruiser.

Australische Fregatten van de River-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 12 oktober 2021

Australische Fregatten van de River-klasse

Tussen 1941 en 1944 werden 151 fregatten gebouwd voor konvooidiensten in de Noord-Atlantische Oceaan. De Australische Royal Australian Navy bestelde een aantal van deze schepen noemde deze, net als de Britse Royal Navy naar rivieren, waaraan de klasse de naam River-klasse te danken had. Aanvankelijk op stapel gezet als vergrote, door 2 schroeven aangedreven korvetten, werd in de loop van 1941 besloten de schepen te classificeren als fregatten. Voor de Royal Australian Navy werden 22 schepen in deze klasse besteld waarvan er 12 in twee groepen werden geleverd.

Canadese Fregatten van de River-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 11 oktober 2021

Canadese Fregatten van de River-klasse

Tussen 1941 en 1944 werden 151 fregatten gebouwd voor konvooidiensten in de Noord-Atlantische Oceaan. De Canadese Royal Canadian Navy bestelde deze schepen waarbij deze namen van Canadese steden kregen. Aanvankelijk op stapel gezet als vergrote, door 2 schroeven aangedreven korvetten, werd in de loop van 1941 besloten de schepen te classificeren als fregatten. Voor de Royal Canadian Navy werden 68 schepen in deze klasse gebouwd.

Amerikaanse Lichte-kruisers (CL)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 10 oktober 2021

Amerikaanse Lichte-kruisers (CL)

De U.S. Navy classificeerde haar Lichte-kruisers na de Eerste Wereldoorlog als CL. Vanaf de jaren 1930 werden de Lichte- en Zware-kruisers ondergebracht onder een doorlopende nummering in een CL/CA groep, waarbij de CL voor Lichte-kruisers en CA voor Zware-kruisers behouden bleef. Met de invoering van geleide wapens, weden de kruiser verdeeld in kruisers zonder geleide wapens (CA) en kruisers met geleide wapens (CG) waarmee feitelijk de terminologie voor Lichte-kruiser bij de U.S. Navy verviel. Sinds 1975 kent de U.S. Navy alleen nog Geleide wapen kruisers (CG).

Britse Lichte-kruisers van de Town(II)-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 9 oktober 2021

Britse Lichte-kruisers van de Town(II)-klasse

De Britse Town(II)-klasse, was een klasse lichte kruisers voor de Royal Navy, bestaande uit tien schepen verdeeld over drie subklassen, de Southampton-klasse, Gloucester-klasse en de Edinburgh-klasse. De schepen werden in drie groepen te water gelaten, in 1936, 1937 en 1938. Vier schepen gingen verloren tijdens de Tweede Wereldoorlog, vijf werden gesloopt en ťťn, HMS Belfast (C35) werd bewaar en kan als museumschip worden bewonderd in Londen.

Britse Onderzeeboten van de T-klasse (Triton-klasse)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 4 oktober 2021

Britse Onderzeeboten van de T-klasse (Triton-klasse)

De Britse T-klasse onderzeeboten was een klasse bestaande uit 55 onderzeeboten. De klasse werd ook wel aangeduid met Triton-klasse. Gebaseerd op de bewapening, konden de schepen in drie groepen worden verdeeld. De eerste groep telde 10 torpedolanceerbuizen, de tweede en derde groep 11. De derde groep onderscheidde zich van de eerste en tweede groep voorst door middel van een aanvullend 20 mm luchtafweergeschut.

Britse Onderzeeboten van de Oxley-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 3 oktober 2021

Britse Onderzeeboten van de Oxley-klasse

Na de bouw van HMS Oberon, bestelde de Australische Marine twee onderzeeboten gebaseerd op ditzelfde ontwerp. Dit werden de OA1 (HMAS Oxley) en OA2 (HMAS Otway). Hoewel formeel behorende tot de O-klasse (I), weken de twee schepen in details af van het ontwerp voor de Britse Odin-klasse, welke ook werd gebaseerd op HMS Oberon. In 1931 werden beide schepen overgeheveld naar de Royal Navy.

Britse Onderzeeboten van de O-klasse (I)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 2 oktober 2021

Britse Onderzeeboten van de O-klasse (I)

De Britse O-klasse onderzeeboten, telde negen schepen, verdeeld over twee groepen, de Odin Group (ook wel Odin-klasse)†en de Oxley Group (ook wel Oxley-klasse), en een prototype, HMS Oberon (N21). Drie schepen van hetzelfde ontwerp werden verkocht aan Chili als de Capitan O'Brien-klasse. De schepen waren eind jaren 1920 gebouwd. Van de negen Britse schepen in deze klasse, gingen vijf schepen tijdens de Tweede Wereldoorlog verloren.