TracesOfWar heeft uw hulp nodig! Elke euro die u bijdraagt steunt enorm in het voortbestaan van deze website. Ga naar stiwot.nl en doneer!

Inleiding

    Het Amerikaanse vliegtuigmoederschip USS Langley (AV-3) was ontstaan door het ombouwen van het eerste Amerikaanse vliegdekschip, USS Langley (CV-1). Oorspronkelijk gebouwd als fleet collier (kolenbevoorradingsschip) USS Jupiter (AC-3), werd de USS Langley (AV-3) op 27 februari 1942 als Seaplane Tender dusdanig beschadigd dat het tot zinken werd gebracht door haar escorteschepen USS Whipple (DD-217) en USS Edsall (DD-219).


    USS Langley (AV-3), French Frigate Shoals, 27 oktober 1937 Bron: National Archives. (2015/12/22)

    Gegevens

    Gebouwd door:
    Kiel gelegd:
    Te waterlating:
    In dienst:
    Einde:
    Mare Island Naval Shipyard,
    Vallejo, California[1]
    18 oktober 1911[2]
    24 augustus 1912[3]
    7 april 1913[4]
    27 februari 1942
    (gezonken)
    Bouwnummer : geen




    Indeling:
    Datum in:
    Datum uit:



    7 april 1913
    24 maart 1920[5]
    USS Jupiter (Navy Fleet Collier No. 3), US Navy

    20 maart 1922[6]
    25 oktober 1936
    aircraft carrier USS Langley (CV-1) - US Navy

    21 april 1937[7]
    27 februari 1942[8]
    vliegtuigmoederschip USS Langley (AV-3), US Navy

    Geschiedenis

    Op 11 juli 1919[9] werd de USS Jupiter (Navy Fleet Collier No. 3) aangewezen om te worden verbouwd tot vliegdekschip. Op 12 december 1919 vertrok het schip hiervoor naar Hampton Roads, Virginia. Hier ging het op 24 maart 1920 uit dienst. De verbouwing vond plaats op de Navy Yard in Norfolk, Virginia[10]. Op 11 april 1920 kreeg het schip formeel de naam USS Langley. De naam was gekozen ter ere van Samuel Pierpont Langley[11], een Amerikaanse astronoom, fysicus, luchtvaart pionier en vliegtuig ingenieur. Op 20 maart 1922 werd het schip officieel in dienst genomen als USS Langley (CV-1).

    Op 25 oktober 1936 vertrok de USS Langley naar de Mare Island Navy Yard in CaliforniŽ om te worden omgebouwd tot Seaplane Tender. De verbouwing werd op 26 februari 1937 afgerond. Het schip behield haar naam maar kreeg de nummering AV-3 op 11 april 1937. Tussen 1 februari 1939 en 10 juli 1939 was het schip gestationeerd bij de Atlantic Fleet. Op 24 september 1939 keerde de USS Langley terug naar de Pacific Fleet.[12]


    Bovenaanzicht van de USS Langley Bron: Wilco Vermeer collection

    Toen de Japanse strijdkrachten de Filippijnen op 8 december 1941 aanvielen, lag de USS Langley voor anker in Cavite. De Japanse strijdkrachten ontwijkend vertrok het schip naar Balikpapan, Nederlands-IndiŽ en later naar Darwin, AustraliŽ. Hier kwam het op 1 januari 1942 aan. De USS Langley werd vervolgens toegewezen tot American-British-Dutch-Australian Command (ABDACOM). Haar taak werd het uitvoeren van anti-onderzeeboot patrouilles nabij Darwin. Hier bleef het schip tot 11 januari 1942[13].

    Na haar taak bij Darwin vertrok de USS Langley naar Fremantle en voegde zich bij de m.s. Sea Witch (1940). Beide schepen werden geladen met kratten met 32 Curtiss P-40 jachtvliegtuigen van het 13th Pursuit Squadron (Provisional), Far East Air Force. De vliegtuigen waren bedoeld voor Nederlands-Oost IndiŽ. Op 22 februari 1942 vertrok de USS Langley, samen met m.s. Sea Witch, in konvooi MS 5. Dit bestond naast deze schepen nog uit USAT Willard A. Holbrook (AP-44), m.v. Duntroon (1935) en s.s. Katoomba (1913). Als escorte vaarde de USS Phoenix (CL-46) mee. Op 27 februari 1942 verlieten de USS Langley en m.s. Sea Witch het konvooi en voegden zich bij escorteschepen USS Whipple (DD-217) en USS Edsall (DD-219). Om 11.40 uur voeren de schepen op 121 km ten zuiden van Tjilatjap, toen ze werden aangevallen door Japanse Mitsubishi G4M Betty bommenwerpers. Tijdens de aanval werd de USS Langley door vijf bommen getroffen. Hierbij werden 16 bemanningsleden gedood. De bovenbouw raakte in brand en al snel helde het schip 10 graden over naar bakboord. Om 13.30 uur werd opdracht gegeven het schip te verlaten. De escorteschepen trachtten de USS Langley met negen 100 mm granaten en twee torpedo's tot zinken te brengen ten einde het niet in vijandelijke handen te laten vallen. Toen de escorteschepen het gebied verlieten, was de USS Langley nog steeds niet gezonken. Uiteindelijk werd het schip getorpedeerd door de USS Whipple (DD-217) en USS Edsall (DD-219)[14]. Men gaat er vanuit dat het schip uiteindelijk is gezonken op 8.51'Zuiderbreedte - 109.02'Oosterlengte.


    De zinkende USS Langley, 27 februari 1942 Bron: US Naval History NH 92474

    De overlevenden werden door de escorteschepen opgepikt en deels overgebracht naar de USS Pecos (AO-6). Vele van de overlevenden kwamen later om het leven toen de USS Pecos en de USS Edsall ook door Japanse vliegtuigen tot zinken werden gebracht.


    Het moment dat een torpedo van USS Whipple (DD 217) de Langley treft Bron: US Naval History NH 92476

    Definitielijst

    ABDACOM
    Afkorting voor "American, British, Dutch and Australian Command". Dit was de samenvoeging van de strijdkrachten van de Verenigde Staten, Groot BritanniŽ, Nederland en AustraliŽ in het Verre Oosten aan het einde van 1941 met als doel een gebundelde strijd tegen de Japanse invasies. Dit samenwerkend commando werd opgericht op 28 december 1941 en stond onder bevel van de Britse General Archibald Wavell. Het is nooit tot een echte samenwerking gekomen omdat de ondergeschikte bevelhebbers van de verschillende deelnemende naties nooit onder zijn bevel kwamen te staan, maar onder het bevel vanhun eigen legerleiding bleven functioneren. Nadat men de stirjd tegen Japan als verloren moest beschouwen met het verlies van Singapore, Nederlands-IndiŽ en de Filippijnen, werd ABDACOM op 25 februari 1942 weer opgeheven.
    torpedo
    Oorlogswapen, met van een explosieve lading voorzien sigaarvormig lichaam met een voortstuwings- en besturingsmechanisme, bestemd om na lancering via het water zijn weg te zoeken naar vijandelijke schepen en deze door een onderwaterexplosie uit te schakelen.

    Technische gegevens


     Naam: USS Langley

     Callsign/Registratie:
    AV-3

     Bouwer:
    Mare Island Navy Yard, California (ombouw)

     Bouwnummer:
    geen

     Type/Klasse:
    Vliegtuigmoederschip / geen

     Waterverplaatsing:
    12,700 lt (12,900 t) - standaard
    13,900 lt (14,100 t) - maximum

     Lengte:
    165,20 meter

     Breedte:
    19,90 meter

     Diepgang:
    7,30 meter

     Aandrijving
    3  boilers
    General Electric turbo-electrische transmissie
    2 schachten
    7,200 shp (5,400 kW)

     Snelheid:
    15,5 knopen (28,7 km/u)

     Bereik:
    6.5000 km (bij 10 knopen)

     Bewapening:
    4x 127 mm/51 cal geschut

     Bemanning
    468

    Commanding Officers

    Commanander George Dominic Murray (Kapitein-luitenant ter zee)
    30 mei 1937
    Captain Arthur Cayley Davis (Kapitein ter Zee)
    15 juni 1939
    Captain Frank Dechant Wagner (Kapitein ter Zee)
    18 juni 1940
    Commander Robert Perche McConnell (Kapitein-luitenant ter zee)
    16 juli 1941
    Commander Felix Budwell Stump (Kapitein-luitenant ter zee)
    20 september 1941
    Commander Robert Perche McConnell (Kapitein-luitenant ter zee)
    13 januari 1942 - 27 februari 1942

    Noten

    1. Mare Island Naval Shipyard / Shipbuilding History
    2. Johnson, 1967, pag. 45
    3. Johnson, 1967, pag. 45
    4. Mare Island Naval Shipyard / Shipbuilding History
    5. Johnson, 1967, pag. 46
    6. Johnson, 1967, pag. 46
    7. Johnson, 1967, pag. 47
    8. Johnson, 1967, pag. 47
    9. Johnson, 1967, pag. 46
    10. Johnson, 1967, pag. 46
    11. Johnson, 1967, pag. 45
    12. Johnson, 1967, pag. 47
    13. Johnson, 1967, pag. 47
    14. Johnson, 1967, pag. 47

    Informatie

    Artikel door:
    Wilco Vermeer
    Geplaatst op:
    04-08-2021
    Laatst gewijzigd:
    06-08-2021
    Feedback?
    Stuur het in!

    Gerelateerde bezienswaardigheden

    Gerelateerde boeken

    The Encyclopedia of Ships
    Final Voyages

    Gerelateerde bezienswaardigheden