TracesOfWar heeft jouw hulp nodig! Wij missen foto's van belangrijke bezienswaardigheden in Nederland, BelgiŽ, Frankrijk en Duitsland. Stuur uw foto's in naar input@tracesofwar.com en wordt gepubliceerd!

Inleiding

    De Curtiss Hawk I en Curtiss Hawk II, exportversies van de Amerikaanse vliegdekschipjager F11-C2, waren bij aanvang van de Tweede Wereldoorlog al verouderd. De meeste landen die dit type in gebruik hadden gebruikten het toestel alleen nog voor trainingsdoeleinden. Alleen China maakte nog van dit type gebruik tijdens de 2e Chinees-Japanse Oorlog en China en Thailand tijdens de Tweede Wereldoorlog.


    Twee US Navy F11C-2 toestellen I-F-13 en I-F-14 van Fighting Squadron 1B Bron: Public Domain (onbekend)

    Geschiedenis

    In april 1932 ontving Curtiss van de US Navy de opdracht om een verbeterde versie te ontwikkelen van de Curtiss F6C Hawk, de standaard jager voor vliegdekschepen uit die tijd. Deze opvolger werd Model 64 oftewel de F11C. Het toestel diende een 600 pk Wright R-1510-98 motor, vast landingsgestel, bij voorkeur metalen bekleding van de oppervlakken en 7,62 mm machinegeweren te ontvangen. Tevens moest het in staat zijn een 215 kg bom mee te voeren. Hiermee werd het toestel formeel een jachtbommenwerper. Curtiss baseerde het ontwerp op de legervariant de Curtiss P-6E.[1][2]

    Na de bouw van twee prototypen besloot de Amerikaanse marine 28 toestellen te bestellen, gebaseerd op het tweede prototype, als F11C-2. Vanwege de capaciteit om een bom mee te voeren werd het type later omgedoopt tot BFC-2 voor Bomber-Fighter. Het vijfde toestel uit de serie van 28 bestelde vliegtuigen werd verbouwd tot een vliegtuig met intrekbaar landingsgestel en werd hiermee het prototype voor de Curtiss BF2C.[3][4]

    Voor de export werden twee varianten ontwikkeld die in de verkoop gingen als Hawk I en Hawk II. Het waren beide landversies waarbij de Hawk II een grotere brandstofcapaciteit en ander motor kreeg.

    Het type werd slechts korte tijd operationeel door de US Navy gebruikt aan boord van het vliegdekschip USS Saratoga (CV-3). Tegen februari 1938 waren de toestellen al naar trainingseenheden afgevoerd. Exporttoestellen deden nog geruime tijd dienst bij diverse landen, maar alleen China en Thailand gebruikten ze operationeel tijdens de Tweede Wereldoorlog.[5]

    Typenoverzicht

    Curtiss Model 64 / Curtiss XF11C-1 (XBFC-1)
    1e Prototype, Wright R-1510-98 motor
    1
    Curtiss Model 64A proto / Curtiss XF11C-2 (XBFC-2)
    2e Prototype, Wright R-1820-78 motor
    1
    Curtiss Model 64A / Curtiss F11C-2 (BFC-2)
    Productieversie, Wright R-1820-78 motor
    28
    Curtiss Hawk I
    Exportversie, Wright R-1820-78 motor
    ?
    Curtiss Hawk II
    Exportversie, Wright R-1820F-3 motor
    129

    Prototypen

    In opdracht van de US Navy werden twee prototypen geleverd. De XF11C-1, aangedreven door een Wright R-1510-98 werd door Curtiss gebouwd op basis van de door de US Navy opgestelde eisen. Het andere prototype was de XF11C-2, welke eigenlijk de door het bedrijf zelf geproduceerde Hawk II Demonstrator was. Deze demonstrator werd aangedreven door een sterkere Wright R-1820-78 motor.[6]

    Het tweede prototype, dat al door Curtiss in productie was, kon in juni 1932 afgeleverd worden voor testvluchten. Het eerste prototype volgde een jaar later. Het tweede prototype was aanvankelijk bedoeld als promotietoestel voor de exportversie die later als Hawk I en Hawk II werden verkocht.[7][8]


    XF11C-2 Goshawk met testpiloot William J. Crosswell, 4 november 1932 Bron: US Navy photo

    Curtiss Model 64A / Curtiss F11C-2 (BFC-2)

    Het tweede prototype, dat als eerste kon worden getest, beviel dusdanig dat op basis van dit ontwerp de US Navy in oktober 1932 een serie van 28 toestellen bestelde. In februari 1933 kon de fabriek beginnen met leveren. De toestellen ontvingen in 1934 de aanduiding Curtiss BFC-2 omdat ze ontworpen waren voor de rol van jachtbommenwerper.[9][10][11]

    Het vijfde productietoestel werd gewijzigd afgeleverd en ontving een intrekbaar Grumman-type wielstel en werd hernoemd tot Curtiss F11C-3. Het toestel werd hiermee het prototype voor de Curtiss BF2C Hawk III.[12]

    Al de F11C-2 toestellen werden ingedeeld bij Fighting Squadron 1B (VF-1B), aan boord van de USS Saratoga (CV-3). Deze eenheid zou achtereenvolgens worden omgevormd tot VB-2B en VB-3B. Hier deden de toestellen dienst vanaf 1933 tot begin 1938.[13]


    Curtiss F11C-2, I-F-16 van Fighting Squadron 1B Bron: Public Domain (onbekend)

    Een als BFC-2 toestel uitgevoerd exemplaar kan worden bezichtigd in het National Naval Aviation Museum, NAS Pensacola, Florida.[14]

    Technische gegevens F11C-2

     Type: Curtiss-Wright F11C-2
     Taak:
    Jachtbommenwerper
     Bemanning:
    1
     Spanwijdte:
    9,60 meter
     Vleugeloppervlakte:
    24,34 m2
     Lengte:
    7,62 meter
     Hoogte:
    ? meter
     Gewicht:
    Leeggewicht: 1.378 kg
    Max. Gewicht: 2.104 kg
     Motor:
    Wright R-1820-78 9-cilinder luchtgekoelde radiaalmotor
    700 pk
     Snelheid:
    Max. snelheid: 330 km/u
     Bereik:
    901 km
     Plafond:
    7407 meter
     Bewapening:
    2x 7.62 mm M1919 Browning machinegeweren
    215 kg bommenlast
     Productie:
    28

    Curtiss Hawk I

    De eerste exportversie van de F11C-2 werd de Curtiss Hawk I, aangedreven met een Wright R-1820F-3 Cyclone 710 pk (530 kW) motor en een 189 liter brandstoftank. De bewapening was gelijk aan die van de F11C. Het is niet geheel bekend of er exemplaren van de Hawk I werden geŽxporteerd.

    Curtiss Hawk II

    Aangedreven met dezelfde motor, een Wright R-1820F-3 Cyclone, maar met een grotere 356 liter brandstoftank, ontstond de Curtiss Hawk II. De Hawk II kon worden uitgevoerd met wielen of met drijvers. Turkije ontving als eerste een bestelling van 19 toestellen op 30 augustus 1932.

    Eind 1932 werd door de Colombiaanse regering een bestelling ontvangen voor vier toestellen uitgerust met drijvers en zou er in totaal 26 ontvangen tot juli 1934. Veel van deze toestellen werden in 1932 en 1933 ingezet tijdens de Colombiaans-Peruaanse oorlog. Bolivia ontving negen toestellen die eenvoudig konden worden uitgerust met wielen of drijvers. Chili en Cuba namen elk vier toestellen af en Noorwegen ťťn.


    Colombiaanse Hawk II Bron: Public Domain (onbekend)

    In 1933 bestelde het Reichsluftfahrtministerium twee Hawk II toestellen. De toestellen (D-ISIS en D-IRIS) waren op aandringen van Ernst Udet die zelf de D-IRIS gebruikte bij promotievluchten tijdens de Olympische Spelen in 1936. Dit toestel werd later teruggevonden in Krakow en staat nu tentoongesteld in het Poolse Luchtvaartmuseum in Krakow.[15]

    Thailand nam 12 Hawk II toestellen in dienst die nog in gebruik waren toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak.[16]

    China bestelde de meeste Hawk II toestellen , 52 stuks. De toestellen werden volop ingezet tegen Japan tijdens de 2e Chinees-Japanse oorlog en ook nog tijdens de Tweede Wereldoorlog. Toen op 7 juli 1937 het Nanking Incident plaatsvond, beschikte China over 29 Hawk II toestellen.

    .

    Chinese Curtiss Hawk II Bron: Public Domain (onbekend)

    Noten

    1. Johnson, 2014, pag. 81
    2. Smith, 2008, pag. 44
    3. Johnson, 2014, pag. 81
    4. Smith, 2008, pag. 44
    5. Miranda, 2019
    6. Johnson, 2014, pag. 81
    7. Johnson, 2014, pag. 81
    8. Molesworth, 2013, pag. 7
    9. Johnson, 2014, pag. 81
    10. Smith, 2008, pag. 44
    11. Mooney, 1970, pag. 538
    12. Johnson, 2014, pag. 81
    13. Johnson, 2014, pag. 82
    14. Skaarup, 2010, pag. 134
    15. Ward, 2004, pag. 22
    16. Miranda, 2019

    Gerelateerde bezienswaardigheden