Eind 1940 heeft de Duitse marine het oog laten vallen op dit stuk duingebied en legerde er ruim honderdtachtig soldaten. Voor deze soldaten moesten woonverblijven, wasruimtes en gevechtsopstellingen gebouwd worden. Zo'n 80 werken zijn er gedurende de oorlog gebouwd, variŽrend van een houten douchegebouw tot zware bunkers met wanden van soms wel drie meter dik. De bouw van de grootste bunker, de S414, ging gepaard met een betonverbruik van 1800 kubieke meter. Vandaag de dag zou een grote beton-vrachtauto driehonderd ritten moeten maken voor enkel die ene bunker. Het is dus geen wonder dat de Duitsers een spoorlijn tot bij de bunkers maakten om het beton aangevoerd te krijgen. Een enorme logistieke klus.

Bij het operationeel houden van de stelling in de noordduinen kwam ook veel kijken. Er moest iedere dag weer voor 180 man eten op tafel staan; er moesten roosters zijn wie wanneer wacht zou lopen en vooral moesten er plannen zijn hoe te verdedigen als de geallieerden zouden komen. Dan waren er nog de oefeningen die georganiseerd moesten worden, de voorraden die bijgehouden moesten worden en heel belangrijk: er moest een zinvolle daginvulling zijn voor de soldaten. Deze daginvulling zou voornamelijk bestaan hebben uit het bouwen van nog meer bunkers. Uiteindelijk bijna ťťn bunker per twee soldaten. Alle bunkers werden na de bouw onder het zand geschept en op dit zand werden grasmatten geplaatst die van het golfveld waren weggenomen. Dit bouwen ging bijna de hele oorlog door totdat bij de bevrijding het merendeel van de soldaten wegtrok, de kanonnen en uiteraard de bunkers achterlatend.

Na de oorlog zat Noordwijk "mooi" opgescheept met die kanonnen en bunkers. Het eerste dat de bevrijders deden toen ze de stelling bezochten was het wegnemen van de sluitstukken van de kanonnen zodat het voor spelende kinderen geen groot gevaar zou opleveren. Later werden de kanonnen weggenomen om tot schroot te worden verwerkt. Dit gebeurde echter pas in 1946. Ook de munitie werd uit de stelling verwijderd. Nadat later de toezicht op de bunkers die nog gewoon in de duinen lagen afnam ontstond er een immens grote speeltuin voor de jeugd. Welke Noordwijker heeft er immers niet gespeeld? Begin jaren 70 werden de bunkers afgesloten en onder het duinzand weggewerkt.

Eťn bunker bleef over. Dit was een grote munitieopslagbunker die in verband met een dreigende oorlog tegen het sovjetleger werd verbouwd en ingericht om kunstvoorwerpen te kunnen opslaan. Als kunstschattenbergplaats heeft de bunker geen belang meer, zodat deze door het rijk werd afgestoten. Een nieuwe bestemming werd gezocht en ook snel gevonden. Onze stichting is inmiddels begonnen met het inrichten van de bunker als expositieruimte.

Voor de actuele bezoekersinformatie, kunt u terecht op de website van het museum.

Heeft u zelf meer informatie over deze locatie? Lever het aan!

Gebruikte bron(nen)

mrt2015

Chinook levert nieuw dak Atlantikwall Museum Noordwijk

Het nieuwe dak van het Atlantikwall Museum in Noordwijk is vandaag op een bijzondere manier gearriveerd. Een enorme Chinook-transporthelikopter van Defensie bracht het dak naar zijn bestemming.

Lees meer

mrt2015

Defensiehelikopter brengt dak naar Atlantikwallmuseum

NOORDWIJK ZH - Een Chinook-transporthelikopter van Defensie brengt donderdag 19 maart het nieuwe dak van de vuurleidingsbunker van het Atlantikwall Museum naar zijn bestemming. Het toestel haakt de constructie, die uit twee delen bestaat, aan op voormalig Vliegkamp Valkenburg.

Lees meer