TracesOfWar heeft jouw hulp nodig! Wij missen foto's van belangrijke bezienswaardigheden in Nederland, BelgiŽ en Duitsland. Stuur uw foto's in naar input@tracesofwar.com en wordt gepubliceerd!

The Illustrated Encyclopedia of Weapons of World War Two

Titel:
The Illustrated Encyclopedia of Weapons of World War Two
Subtitel:
A Comprehensive Guide to Weapon Systems, including Tanks, Small Arms, Warplanes, Artillery, Ships
Schrijver:
Bishop, C.
Uitgever:
Amber Books Ltd.
Jaar van uitgifte:
2016

Gerelateerd aan

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 17 november 2019

Vuurkracht T-34-85 tegen Duitse tanks (1944-1945)

De Duitse invasie in de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 toonde niet alleen aan dat de Sovjet-Unie in staat was tanks op grote schaal te produceren, maar ook dat er sterke middelzware en zware Sovjettanks bestonden die het merendeel van de Duitse tanks wat betreft bepantsering en vuurkracht aan konden. Daarvan waren veel Duitse frontsoldaten en zelfs militairen in hogere rangen niet op de hoogte. Het ging daarbij vooral om de middelzware Sovjet T-34 (T-34-76) en zware KV-1 (KV-1, KV-2 en varianten). De genoemde Sovjettanks konden in theorie alle Duitse tanks tot op een halve kilometer of verder met 76,2mm pantsermunitie vernietigen. Daarbij hadden de Duitse tanks moeite om het frontale romppantser (soms ook koepelpantser) van beide Sovjettanks met standaard 2, 3,7, 5 of 7,5 cm pantsermunitie tot op grote afstand te doorboren. Dit verhevigde het probleem.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 27 juni 2019

Vuurkracht T-34 tegen Duitse tanks (1941-1945)

De middelzware Sovjet T-34 tank, ook wel 'T-34-76' genoemd, werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in groten getale geproduceerd. De Duitsers gaven tijdens de oorlog eigen namen aan T-34 tanks (bijvoorbeeld 'T-34/76A'). In totaal zijn ongeveer 80,000 (84,070) T-34 tanks tijdens en na de oorlog (1940-1958) geproduceerd. De eerste T-34 modellen (T-34 model 1940, 1941, 1942 en 1943) waren met 76,2mm kanonnen bewapend. Later (1943-1944) werd een nieuw type T-34 tank met sterkere bewapening ingezet (T-34-85). De confrontatie met de T-34 tanks, door de Wehrmacht en Waffen-SS aan het Oostfront, zorgde bij het Duitse leger voor een schok of in ieder geval een verrassing. Sommige militairen in de Duitse legertop waren wellicht op de hoogte van het bestaan van sterke, goed bepantserde Sovjettanks (dat kwam o.a. door onderlinge wapeninspecties en de Fins-Russische Winteroorlog), maar de Duitse frontsoldaat waarschijnlijk niet. De eerste, door de Sovjet-Unie ingezette T-34 tank (T-34 model 1940 oftewel T-34 Model 1940) had een 76,2mm L-11 kanon met een grotere vuurkracht dan de meeste Duitse tanks zoals de Panzerkampfwagen II/PzKpfw II (2 cm KwK 30 L/55 of 2 cm KwK 38 L/55), Panzerkampfwagen III (3,7 cm KwK 36 of 5 cm KwK 38 L/42) en Panzerkampfwagen IV (7,5 cm KwK 37 L/24). Latere T-34 modellen hadden een langer kanon (F-34) en konden dikker staal doorboren dan het T-34 model 1940.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 19 mei 2019

Britse bommen (1940-1945)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren vliegtuigen uitgerust met bommen om gronddoelen aan te vallen. Grondaanvalsvliegtuigen (jachtbommenwerpers) en bommenwerpers waren met name geschikt om bommen te vervoeren.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 2 mei 2019

Laatste Japanse tanks (1944-1945)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikten verschillende landen tanks om infanterie te ondersteunen, gebieden te veroveren en versterkte verdedigingsstellingen zoals machinegeweernesten en kleine kanonnen uit te schakelen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 19 april 2019

Vuurkracht M4 Sherman tegen Duitse tanks (1942-1945)

Deze tank was bewapend met een 45mm 20-K kanon. Van deze lichte tank werden duizenden stuks geproduceerd. Het voertuig was een nagenoeg exacte kopie van de Britse Vickers 6-Ton tank.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 16 maart 2019

Tankmunitie in ItaliŽ (1930-1945)

Dit artikel behandelt de belangrijkste soorten munitie die door Italiaanse tanks en antitankgeschut werden gebruikt. Het merendeel van de Italiaanse tanks bestond uit lichte en middelzware modellen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 8 december 2018

Japanse bommen (1941-1945)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren vliegtuigen uitgerust met bommen om gronddoelen aan te vallen. Grondaanvalsvliegtuigen (jachtbommenwerpers) en bommenwerpers waren met name geschikt om bommen te vervoeren. De Japanse luchtmacht bestond vooral uit jachtvliegtuigen, jachtbommenwerpers, duikbommenwerpers en bommenwerpers. De Japanners ontwikkelden tijdens de oorlog verschillende soorten bommen die tegen verschillende land of zeedoelen werden ingezet. De belangrijkste soorten waren explosieve bommen die vooral tegen gronddoelen en schepen gebruikt werden. Afgezien van die explosieve bommen bestond het Japanse bommenarsenaal uit brandbommen, rookbommen, gasbommen en clusterbommen. Veel Japanse bommen wogen 50 tot 100 kilogram. De zwaarste Japanse bommen wogen plusminus 500 tot 800 kilogram. Omdat het behandelen van alle soorten bommen te ver gaat, bespreekt dit artikel een aantal van de meest bekende Japanse bommen die vanaf de aanval op de Amerikaanse marinehaven Pearl Harbor in december 1941 ingezet werden tegen geallieerde doelwitten.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 14 november 2018

Amerikaanse bommen (1942-1945)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren vliegtuigen uitgerust met bommen om gronddoelen aan te vallen. Grondaanvalsvliegtuigen (jachtbommenwerpers) en bommenwerpers waren met name geschikt om bommen te vervoeren. De Amerikaanse luchtmacht maakte gebruik van verschillende soorten vliegtuigen om bommen te vervoeren. Het Amerikaanse 'vliegende fort', de B-17 (Boeing B-17 Flying Fortress), was zeer geschikt om zwaardere (conventionele) bommen te vervoeren. Sommige bommen waren relatief licht en wogen rond de honderd kilogram, andere bommen waren zwaarder dan een ton. De meest krachtige Amerikaanse conventionele bommen waren in staat complete woonwijken plat te gooien. Omdat het behandelen van alle soorten bommen te ver gaat (brandbommen, pantserbommen, fragmentatiebommen, gifgasbommen, etc.) tracht dit artikel een overzicht te geven van de belangrijkste Amerikaanse conventionele, explosieve bommen die tussen 1942 en 1945 ingezet werden tegen Duitse en Japanse doelen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 13 oktober 2018

Bommen van de Luftwaffe (1936-1945)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren vliegtuigen uitgerust met bommen om gronddoelen aan te vallen. Grondaanvalsvliegtuigen en bommenwerpers waren met name geschikt om bommen te vervoeren. De Duitse Luftwaffe maakte gebruik van verschillende soorten. Sommige bommen waren ontwikkeld om schepen aan te vallen, andere waren geschikt om gepantserde gronddoelen aan te vallen. Vliegtuigen zoals de Duitse Heinkel He-111/He 111 en de Junkers Ju-88/Ju 88 waren zeer geschikt om dergelijke munitie te vervoeren vanwege hun grootte en laadvermogen. De standaardbommen die de Luftwaffe gebruikte waren 'SC' en 'SD' types. Sommige waren relatief licht (plusminus vijftig kilogram), andere bommen waren zwaar (een halve ton of een ton) tot zeer zwaar (twee ton). Opgemerkt dient te worden dat de aanduiding van bommen kan verschillen (bijvoorbeeld 'SC250' of 'SC 250'). Omdat een totaaloverzicht te ver gaat worden alleen de belangrijkste en meest bekende bommen in dit artikel besproken.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 23 september 2018

7,5 cm PaK 40

Tijdens en in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden verschillende landen antitankwapens zoals antitankkanonnen. De Duitse Wehrmacht en de Waffen-SS gebruikten antitankkanonnen (PaK: 'Panzerabwehrkanone') om tanks en andere gepantserde doelen te vernietigen. Twee antitankkanonnen werden achtereenvolgens door het Duitse leger gebruikt: de 3.7 cm Pak 35/36 en de 5 cm PaK 38. Het 3,7 cm wapen was in staat lichte tanks tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939), in Polen (1939), in Frankrijk (1940) en in de Sovjet-Unie (1941) te vernietigen. Het kanon was echter te zwak om goed gepantserde tanks te vernietigen. Het 5 cm PaK 38 (L/60) antitankgeschut was in staat zwaardere Sovjettanks zoals de T-34 tank en de KV-1 te vernietigen, zij het vaak op korte afstand of vanaf de zijkant. Zelfs de speciaal ontworpen wolfraammunitie (Panzergranate 40) had soms moeite het pantser te doorboren. Om de T-34 en de KV tot op lange afstand (1-2) kilometer met grote kans van slagen te vernietigen, besloot het Duitse leger een krachtiger kanon in te zetten. Dat kanon was de 7,5 cm PaK 40. Het 7,5 cm PaK 40 antitankkanon zou een van de meest succesvolle antitankkanonnen van het Duitse leger worden, zo niet hťt meest succesvolle antitankkanon gelet op verschillende criteria.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 23 september 2018

5 cm PaK 38

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden verschillende landen antitankwapens zoals antitankkanonnen. De Duitse Wehrmacht en de Waffen-SS gebruikten antitankkanonnen (Panzerabwehrkanone) om tanks en andere gepantserde doelen te vernietigen. In de dertiger jaren ontwikkelden de Duitsers een 3,7 cm (37 mm) PaK 35/36, ook wel '3.7 cm Pak 35/36' genoemd antitankkanon dat in staat was lichte tanks en andere pantservoertuigen uit te schakelen. In 1940 (Frankrijk) en 1941 (Operatie Barbarossa) bleek echter dat het 3,7 cm antitankkanon niet krachtig genoeg was om goed gepantserde vijandelijke tanks uit te schakelen zoals de zware Franse Char B1. Al in 1937 hadden Duitse ingenieurs een krachtiger kanon in gedachte om toekomstige ontwikkelingen (sterkere tanks en andere dreigingen) het hoofd te kunnen bieden. Het te ontwikkelen kanon had een kaliber van 5 cm en moest in staat zijn sterke vijandelijke tanks te vernietigen. Het zou echter duidelijk worden dat het 5 cm kanon op de lange termijn niet krachtig genoeg was om alle vijandelijke tanks tot op lange afstand te vernietigen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 8 mei 2018

Type 4 Ho-Ro gemechaniseerd geschut

Tijdens de Tweede Wereldoorlog produceerde het Japanse Keizerrijk verschillende tanks en andere pantservoertuigen. De meest bekende Japanse tanks zijn de lichte Type 95 Ha-Go en de middelzware Type 97 Chi-Ha. Niet alleen tanks werden door Japan gebouwd maar ook gemechaniseerde artillerie. De Type 4 Ho-Ro was een krachtig Japans gemechaniseerd geschut bewapend met een 150mm houwitser. Het voertuig was een van de weinige soorten gemechaniseerd geschut die het Japanse leger in de Tweede Wereldoorlog gebruikte.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 21 april 2017

Tankontwikkeling in ItaliŽ (1918-1945)

Dit artikel geeft een geschiedkundig overzicht van tankconstructie in ItaliŽ. Daarbij komt de historische achtergrond van Italiaanse tanks aan bod. Zodoende kunnen Italiaanse tanks in een historische context geplaatst worden. De belangrijkste Italiaanse tanks met technische specificaties worden besproken.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 19 maart 2017

Visueel overzicht Italiaanse tanks

Fiat 3000 (lichte tank, 5.5-6 ton, 1921)

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 18 maart 2017

Tankontwikkeling in Japan (1918-1945)

Dit artikel geeft een geschiedkundig overzicht van tankconstructie in Japan. Daarbij komt de historische achtergrond van Japanse tanks aan bod. Zodoende kunnen Japanse tanks in een historische context geplaatst worden. De belangrijkste Japanse tanks met technische specificaties komen aan bod.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 25 februari 2017

Type 89 "I-Go"

Een van de eerste tanks van Japan was de Type 89 middelzware tank die tussen 1932 en 1942 gebruikt werd tijdens gevechten tegen Chinese troepen, tegen de Sovjet-Unie en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Type 89 was de eerste tank ter wereld met een dieselmotor die in grote aantallen werd gebouwd.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 23 februari 2017

Visueel overzicht Japanse tanks

Type 89 I-Go/Chi-Ro (middelzware tank, 11.5-12.79 ton, 1928)