TracesOfWar heeft jouw hulp nodig! Wij missen foto's van belangrijke bezienswaardigheden in Nederland, België en Duitsland. Stuur uw foto's in naar input@tracesofwar.com en wordt gepubliceerd!

Encyclopedia of German Tanks of World War Two

Titel:
Encyclopedia of German Tanks of World War Two
Schrijvers:
CHAMBERLAIN, P. & DOYLE, H.
Uitgever:
Silverdale Books
Jaar van uitgifte:
2004

Gerelateerd aan

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 17 november 2019

Vuurkracht T-34-85 tegen Duitse tanks (1944-1945)

De Duitse invasie in de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 toonde niet alleen aan dat de Sovjet-Unie in staat was tanks op grote schaal te produceren, maar ook dat er sterke middelzware en zware Sovjettanks bestonden die het merendeel van de Duitse tanks wat betreft bepantsering en vuurkracht aan konden. Daarvan waren veel Duitse frontsoldaten en zelfs militairen in hogere rangen niet op de hoogte. Het ging daarbij vooral om de middelzware Sovjet T-34 (T-34-76) en zware KV-1 (KV-1, KV-2 en varianten). De genoemde Sovjettanks konden in theorie alle Duitse tanks tot op een halve kilometer of verder met 76,2mm pantsermunitie vernietigen. Daarbij hadden de Duitse tanks moeite om het frontale romppantser (soms ook koepelpantser) van beide Sovjettanks met standaard 2, 3,7, 5 of 7,5 cm pantsermunitie tot op grote afstand te doorboren. Dit verhevigde het probleem.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 27 juni 2019

Vuurkracht T-34 tegen Duitse tanks (1941-1945)

De middelzware Sovjet T-34 tank, ook wel 'T-34-76' genoemd, werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in groten getale geproduceerd. De Duitsers gaven tijdens de oorlog eigen namen aan T-34 tanks (bijvoorbeeld 'T-34/76A'). In totaal zijn ongeveer 80,000 (84,070) T-34 tanks tijdens en na de oorlog (1940-1958) geproduceerd. De eerste T-34 modellen (T-34 model 1940, 1941, 1942 en 1943) waren met 76,2mm kanonnen bewapend. Later (1943-1944) werd een nieuw type T-34 tank met sterkere bewapening ingezet (T-34-85). De confrontatie met de T-34 tanks, door de Wehrmacht en Waffen-SS aan het Oostfront, zorgde bij het Duitse leger voor een schok of in ieder geval een verrassing. Sommige militairen in de Duitse legertop waren wellicht op de hoogte van het bestaan van sterke, goed bepantserde Sovjettanks (dat kwam o.a. door onderlinge wapeninspecties en de Fins-Russische Winteroorlog), maar de Duitse frontsoldaat waarschijnlijk niet. De eerste, door de Sovjet-Unie ingezette T-34 tank (T-34 model 1940 oftewel T-34 Model 1940) had een 76,2mm L-11 kanon met een grotere vuurkracht dan de meeste Duitse tanks zoals de Panzerkampfwagen II/PzKpfw II (2 cm KwK 30 L/55 of 2 cm KwK 38 L/55), Panzerkampfwagen III (3,7 cm KwK 36 of 5 cm KwK 38 L/42) en Panzerkampfwagen IV (7,5 cm KwK 37 L/24). Latere T-34 modellen hadden een langer kanon (F-34) en konden dikker staal doorboren dan het T-34 model 1940.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 19 april 2019

Vuurkracht M4 Sherman tegen Duitse tanks (1942-1945)

Deze tank was bewapend met een 45mm 20-K kanon. Van deze lichte tank werden duizenden stuks geproduceerd. Het voertuig was een nagenoeg exacte kopie van de Britse Vickers 6-Ton tank.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 7 januari 2019

Raupenschlepper Ost (RSO)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden verschillende transportvoertuigen ingezet die dienden als sleepvoertuigen voor kanonnen, houwitsers en andere wapens. De Duitse Wehrmacht en de Waffen-SS gebruikten vooral trucks (Opel Blitz) en halfrupsvoertuigen (Sonderkraftfahrzeug 7) om antitankkanonnen en houwitsers te transporteren. Vaak waren die te zwaar om met behulp van spierkracht snel verplaatst te worden. Omdat het Duitse leger eigenlijk geen voertuig had dat specifiek ontworpen was om aan het door modder en sneeuw gekenmerkte Oostfront ingezet te worden, werd een rupsvoertuig ontwikkeld dat in staat was door modder en sneeuw te rijden. Dat werd de 'Raupenschlepper Ost' (afkorting 'RSO').

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 20 december 2018

Möbelwagen - mobiel luchtafweergeschut

Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikte het Duitse leger verschillende voertuigen die ingezet werden tegen vliegtuigen zoals jagers, jachtbommenwerpers en bommenwerpers. Dat gemechaniseerd luchtafweergeschut was vaak gebaseerd op de onderstellen van verouderde tanks zoals de middelzware Panzerkampfwagen IV (Panzer IV/PzKpfw IV). Gemechaniseerd luchtafweergeschut was mobiel en kon zodoende snel aan het front verplaatst worden. Meestal bestond de bewapening van dat luchtafweergeschut uit 2 cm snelvuurkanonnen of 3.7 cm geschut. Een van de minder bekende Duitse luchtafweervoertuigen is de 'Möbelwagen' (meubelwagen), oftewel '3.7 cm Flak auf Fahrgestell Panzerkampfwagen IV (Sf) (Sd.Kfz. 161/3)'. Het voertuig werd slechts in kleine aantallen gebouwd en was gebaseerd op de romp van de Panzerkampfwagen IV.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 21 november 2018

Panzer Selbstfahrlafette 1 für 7,62cm PaK36(r) auf Fahrgestell PzKpfw. II Ausf. D1 und D2

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden verschillende tankjagers gebouwd. Vaak werden op verouderde tankonderstellen tankkanonnen gemonteerd. Zodoende konden de rompen en onderstellen van verouderde tanks efficiënt gebruikt worden. De Duitse invasie in de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 maakte duidelijk dat bestaande Duitse tanks zoals de Panzerkampfwagen I, II en III over het algemeen niet sterk genoeg waren om de nieuwste Sovjettanks, zoals de T-34 tank en de KV-1, te vernietigen. De PzKpfw I en PzKpfw II waren niet in staat het pantser van genoemde types te doorboren. De PzKpfw III, en zelfs de PzKpfw IV, hadden grote moeite met pantsermunitie om de bepantsering van die middelzware en zware Sovjettanks te doorboren. Paniek ontstond bij Duitse troepen toen zij zagen hoe 3,7 cm antitankmunitie afketste tegen de T-34 en KV Sovjettanks. Zelfs de 5 cm PaK 38 bleek vaak niet in staat de T-34 en de KV aan de voorkant op grote afstand uit te schakelen. De situatie was zo ernstig dat meteen gezocht werd naar mogelijkheden om krachtigere en zwaardere antitankkanonnen te monteren op tanks voordat nieuwe tankmodellen ontwikkeld en ingezet konden worden.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 17 november 2018

7,62 cm PaK 36

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden verschillende landen antitankwapens zoals antitankkanonnen. De Duitse Wehrmacht en de Waffen-SS gebruikten antitankkanonnen (Panzerabwehrkanone) om tanks en andere gepantserde doelen te vernietigen. Bekend is dat de 3,7 cm Pak 35/36 (3,7 cm PaK 36), 5 cm PaK 38 en 7,5 cm PaK 40 ingezet werden. Vooral de 3,7 cm PaK 36 en 5 cm PaK 38 bleken op de lange termijn niet in staat tot op grote afstand effectief gepantserde vijandelijke tanks buiten gevecht te stellen. De Duitse inval in de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 maakte duidelijk dat sommige Duitse antitankkanonnen sterk verouderd waren. De Sovjet T-34 tank en de KV-series (KV-1) waren bijvoorbeeld vaak te goed gepantserd om met standaard 3,7 en 5 cm pantsermunitie aan de voorkant uitgeschakeld te worden. Omdat het Duitse leger alle wapens goed kon gebruiken in de strijd tegen die en andere Sovjetwapens werden antitankkanonnen vaak veroverd en gemodificeerd om Duitse munitie af te kunnen vuren. Een van de belangrijkste Sovjet-antitankkanonnen was het 7,62 cm geschut dat door Duitse technici omgebouwd werd tot '7,62-cm-Panzerabwehrkanone 36'. Ook wel 7,62-cm-Pak 36 (ook met een hoofdletter geschreven 'PaK'), of 7,62-cm-Panzerabwehrkanone 36(r) genoemd. Het kanon was in staat Sovjet lichte, middelzware en zware tanks op grote afstand te vernietigen en werd gemonteerd in provisorisch gebouwde tankjagers.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 10 november 2018

15cm sIG33 (Sf) auf Panzerkampfwagen I Ausf. B

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de rompen van tanks en onderstellen hergebruikt bij de constructie van nieuwe pantservoertuigen. Vaak ging het om verouderde tankmodellen die niet krachtig genoeg (meer) waren om nieuwe generaties vijandelijke tanks en andere pantservoertuigen te vernietigen. De Duitse Panzerkampfwagen I (Panzer I/PzKpfw I) was bewapend met machinegeweren en was licht gepantserd. De tank was over het algemeen te zwak om het op te nemen tegen vijandelijke tanks. Dat werd al in 1940 duidelijk toen de tank eigenlijk al verouderd was. Om het onderstel van de Panzerkampfwagen I te hergebruiken besloten de Duitse legertop en ingenieurs van Alkett om het Panzer I-onderstel met zwaar 15 cm geschut te bewapenen en zodoende nieuw leven in te blazen in de verouderde tank. Zodoende ontstond een nieuw, gemechaniseerd geschut dat in staat was de infanterie van dichtbij te ondersteunen en vuursteun te verlenen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 4 november 2018

10,5 cm leFH18 (Sf) auf Geschützwagen 39H(f)

Tijdens de Duitse aanval op Frankrijk vanaf mei en juni 1940 werden verschillende kanonnen, tanks en infanteriewapens buitgemaakt. Feit is dat het Franse leger in 1940 sterke middelzware en zware tanks in dienst had die over het algemeen goed tot zeer goed waren gepantserd. De Duitsers waren verrast en soms ook geschokt toen zij voor het eerst Franse zware tanks zoals de Char B1 en Char B1 bis (voluit "Char de Bataille") tegenkwamen. Het was nagenoeg onmogelijk om met de bestaande Duitse tanks zoals de Panzerkampfwagen I (Panzer I/PzKpfw I), Panzerkampfwagen II (Panzer II/PzKpfw II), Panzerkampfwagen III (Panzer III/PzKpfw III) en Panzerkampfwagen IV (Panzer IV/PzKpfw IV) die zware Franse tanks met pantsermunitie uit te schakelen. Het frontale Franse B1 en B1 bis pantser bedroeg 40 tot 60mm staal en was vrijwel ondoordringbaar voor Duitse pantsergranaten. Om de sterkste Franse tanks uit te schakelen werd gebruik gemaakt van superieure tactieken (afsnijden en omsingelen), 10,5 cm artillerie of zwaarder, 8,8 cm luchtafweergeschut (8.8 cm Flak 18/36/37) of duikbommenwerpers (Junkers Ju 87). Sommige middelzware tanks zoals de Hotchkiss H39 werden door Duitse troepen omgebouwd tot gemechaniseerde artillerie. Dat voertuig werd '10,5 cm leFH18 (Sf) auf Geschützwagen 39H(f)' genoemd en was vooral geschikt om vuur af te geven vanaf grote afstand.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 31 oktober 2018

10,5 cm leFH18/3 (Sf) auf Geschützwagen B-2(f)

Tijdens de Duitse aanval op Frankrijk vanaf mei en juni 1940 werden verschillende kanonnen, tanks en infanteriewapens buitgemaakt. Feit is dat het Franse leger in 1940 sterke middelzware en zware tanks in dienst had die over het algemeen goed tot zeer goed waren gepantserd. De Duitsers waren verrast en soms ook geschokt toen zij voor het eerst Franse zware tanks zoals de Char B1 en Char B1 bis (de zogenaamde "Char de Bataille") tegenkwamen. Het was nagenoeg onmogelijk om met de bestaande Duitse tanks zoals de Panzerkampfwagen I (Panzer I/PzKpfw I), Panzerkampfwagen II (Panzer II/PzKpfw II), Panzerkampfwagen III (Panzer III) en Panzerkampfwagen IV (Panzer IV/PzKpfw IV) die zware Franse tanks met pantsermunitie uit te schakelen. Het frontale Franse B1 en B1 bis pantser bedroeg 40 tot 60mm staal en was vrijwel ondoordringbaar voor Duitse pantsergranaten. Om de sterkste Franse tanks uit te schakelen werd gebruik gemaakt van superieure tactieken (afsnijden en omsingelen), 10,5 cm artillerie of zwaarder, 8,8 cm luchtafweergeschut (8.8 cm Flak 18/36/37) of duikbommenwerpers (Junkers Ju 87). Veel Char B1 tanks raakten door hun brandstof en munitie heen en werden verlaten door Franse tankbemanningen. Omdat een klein aantal Char B1 onderstellen door Duitse troepen veroverd werd, was het mogelijk die onderstellen te bewapenen met Duitse 10,5 cm houwitsers. Die '10,5 cm leFH18/3 (Sf) auf Geschützwagen B-2(f)' was een improvisatie om een tankonderstel te combineren met grote vuurkracht. De afkorting '10,5 cm leFH18' verwijst naar '10,5 cm leichte Feldhaubitze 18'.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 21 oktober 2018

7,5 cm PaK 41

Tijdens en in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden verschillende landen antitankwapens zoals antitankkanonnen. De Duitse Wehrmacht en de Waffen-SS gebruikten antitankkanonnen (PaK: 'Panzerabwehrkanone') om tanks en andere gepantserde doelen te vernietigen. Twee antitankkanonnen werden achtereenvolgens door het Duitse leger gebruikt: de 3.7 cm Pak 35/36 en de 5 cm PaK 38. Beide wapens waren niet krachtig genoeg om de nieuwste Sovjettanks tot op lange afstand met standaard pantsermunitie te vernietigen. De 7,5 cm PaK 40 was veel krachtiger maar bleek soms niet in staat de zwaarste Sovjettanks zoals de JS-2 (Zware tank IS-serie) tot op lange afstand vanaf de voorkant uit te schakelen. Afgezien van de zwaardere en sterkere 8,8 cm PaK wapens ontwikkelden de Duitsers een beperkt geproduceerd 7,5 cm antitankkanon dat wolfraammunitie gebruikte. Dat antitankkanon werd '7,5 cm PaK 41' (7,5-cm- Panzerabwehrkanone 41) genoemd en moest, vergeleken met de bestaande antitankkanonnen, beter in staat zijn vijandelijke pantservoertuigen tot op lange afstand te vernietigen met speciaal ontwikkelde wolfraammunitie.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 18 oktober 2018

8,8 cm PaK 43 en PaK 43/41

Tijdens en in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden verschillende landen antitankwapens zoals antitankkanonnen. De Duitse Wehrmacht en de Waffen-SS gebruikten antitankkanonnen (PaK: 'Panzerabwehrkanone', soms ook als 'Pak' geschreven) om tanks en andere gepantserde doelen te vernietigen. Verschillende antitankkanonnen zoals de 3.7 cm Pak 35/36, 5 cm PaK 38 en 7,5 cm PaK 40 werden tijdens de Tweede Wereldoorlog ingezet. Het 3,7 cm kanon bleek al snel te zwak om goed gepantserde vijandelijke tanks te vernietigen en het 5 cm PaK 38 wapen was weliswaar in staat vijandelijke lichte en middelzware tanks te vernietigen, maar bleek op de lange termijn ontoereikend. Alleen de 7,5 cm PaK 40 was in staat het zwaarste tankpantser te doorboren maar zelfs dat kanon had soms grote moeite om het frontale pantser van de zwaarste vijandelijke tanks zoals de Sovjet JS-2 (Zware tank IS-serie) te doorboren. Om alle vijandelijke tanks te kunnen vernietigen werden zeer grote en krachtige Duitse antitankkanonnen ontwikkeld. Het op één na krachtigste antitankkanon van het Duitse leger was de 8,8 cm PaK 43 en de daarop gelijkende 8,8 cm PaK 43/41. Beide antitankkanonnen werden succesvol ingezet in een grond-ondersteunende rol en gemonteerd in tanks zoals de PzKpfw VIb Königstiger (Tiger II) en tankjagers zoals de Jagdpanther. Met een mondingssnelheid van plusminus 1000 meter per seconde (m/s) waren de pantsergranaten van beide kanonnen in staat alle vijandelijke tanks tot op zeer lange afstand uit te schakelen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 29 september 2018

12,8 cm PaK 44

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden verschillende landen antitankwapens zoals antitankkanonnen. Het Duitse leger gebruikte verschillende antitankkanonnen zoals de 3,7 cm PaK 35/36, de 5 cm PaK 38 en de 7,5 cm PaK 40. Aan het eind van de oorlog verschenen steeds krachtigere geallieerde tanks die als antwoord op Duitse tanks werden ontwikkeld. Zo waren de middelzware Amerikaanse M26 Pershing en de zware Sovjet JS-2 (Jozef Stalin/Zware tank IS-serie) in staat alle Duitse tanks uit te schakelen. Om de dreiging van die sterke tanks het hoofd te kunnen bieden en omdat veel bestaande Duitse antitankwapens niet voldoende in staat waren die tanks tot op zeer grote afstand uit te schakelen, besloot het Duitse leger om naast de recent ontwikkelde (1943) 8,8 cm PaK 43 een nog krachtiger antitankkanon te ontwikkelen met een groter kaliber. Dat wapen zou de geschiedenis ingaan als de 12,8 cm PaK 44 L/55. Een antitankkanon waarvan het gewicht en de grootte effectieve inzet belemmerden.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 23 september 2018

7,5 cm PaK 40

Tijdens en in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden verschillende landen antitankwapens zoals antitankkanonnen. De Duitse Wehrmacht en de Waffen-SS gebruikten antitankkanonnen (PaK: 'Panzerabwehrkanone') om tanks en andere gepantserde doelen te vernietigen. Twee antitankkanonnen werden achtereenvolgens door het Duitse leger gebruikt: de 3.7 cm Pak 35/36 en de 5 cm PaK 38. Het 3,7 cm wapen was in staat lichte tanks tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939), in Polen (1939), in Frankrijk (1940) en in de Sovjet-Unie (1941) te vernietigen. Het kanon was echter te zwak om goed gepantserde tanks te vernietigen. Het 5 cm PaK 38 (L/60) antitankgeschut was in staat zwaardere Sovjettanks zoals de T-34 tank en de KV-1 te vernietigen, zij het vaak op korte afstand of vanaf de zijkant. Zelfs de speciaal ontworpen wolfraammunitie (Panzergranate 40) had soms moeite het pantser te doorboren. Om de T-34 en de KV tot op lange afstand (1-2) kilometer met grote kans van slagen te vernietigen, besloot het Duitse leger een krachtiger kanon in te zetten. Dat kanon was de 7,5 cm PaK 40. Het 7,5 cm PaK 40 antitankkanon zou een van de meest succesvolle antitankkanonnen van het Duitse leger worden, zo niet hét meest succesvolle antitankkanon gelet op verschillende criteria.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 23 september 2018

5 cm PaK 38

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontwikkelden verschillende landen antitankwapens zoals antitankkanonnen. De Duitse Wehrmacht en de Waffen-SS gebruikten antitankkanonnen (Panzerabwehrkanone) om tanks en andere gepantserde doelen te vernietigen. In de dertiger jaren ontwikkelden de Duitsers een 3,7 cm (37 mm) PaK 35/36, ook wel '3.7 cm Pak 35/36' genoemd antitankkanon dat in staat was lichte tanks en andere pantservoertuigen uit te schakelen. In 1940 (Frankrijk) en 1941 (Operatie Barbarossa) bleek echter dat het 3,7 cm antitankkanon niet krachtig genoeg was om goed gepantserde vijandelijke tanks uit te schakelen zoals de zware Franse Char B1. Al in 1937 hadden Duitse ingenieurs een krachtiger kanon in gedachte om toekomstige ontwikkelingen (sterkere tanks en andere dreigingen) het hoofd te kunnen bieden. Het te ontwikkelen kanon had een kaliber van 5 cm en moest in staat zijn sterke vijandelijke tanks te vernietigen. Het zou echter duidelijk worden dat het 5 cm kanon op de lange termijn niet krachtig genoeg was om alle vijandelijke tanks tot op lange afstand te vernietigen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 10 september 2018

PzKpfw II

Voorgeschiedenis

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 7 juni 2018

Alkett VsKfz 617 Minenräumer (NK-101)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden verschillende voertuigen ontworpen die bedoeld waren om mijnen te laten ontploffen (mijnenruimers). Vaak werden die voertuigen geproduceerd waarbij tankonderstellen als basis dienden. Te denken valt aan de verschillende M4 Sherman tanks die omgebouwd en uitgerust werden met vlegels en grote wielen om mijnen door middel van fysiek contact met de grond vroegtijdig te laten ontploffen. De Duitsers bouwden tijdens de oorlog ook verschillende (kleine) voertuigen die de taak hadden mijnen en explosieven onschadelijk te maken. Een van de meest bekende voertuigen is de 'Goliath' (Sd.Kfz. 302, 303a, 303b). Dat was een op afstand bestuurbaar voertuig (een soort rijdende mijn) om vijandelijke mijnenvelden, pantservoertuigen, fortificaties en vijandelijke troepen onschadelijk te maken. Een van de meest opvallende voertuigen die Duitse technici produceerden is de Alkett VsKfz 617 Minenräumer waarvan slechts één prototype werd gebouwd.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 4 juni 2018

Tankmunitie in de Verenigde Staten (1941-1945)

Onderstaand artikel behandelt de belangrijkste soorten tankmunitie waarmee Amerikaanse tanks tijdens de Tweede Wereldoorlog uitgerust werden. Vanaf de Japanse aanval op Pearl Harbor in 1941 gebruikte het Amerikaanse leger tanks in de Pacific, in Noord-Afrika en vanaf 6 juni 1944 (D-Day) in West-Europa. De Verenigde Staten konden duizenden tanks en andere gepantserde voertuigen tijdens de Tweede Wereldoorlog produceren door de beschikbare productiefaciliteiten. De productiecapaciteit van de Verenigde Staten was wat betreft tanks vergelijkbaar met die van de Sovjet-Unie.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 26 augustus 2017

Tankmunitie in Hitler-Duitsland (1933-1945)

Onderstaand artikel behandelt de belangrijkste Duitse tankmunitie die tussen 1933 (30 januari 1933 Hitler als rijkskanselier) en 1945 (7 mei 1945 capitulatie militair opperbevel Hitler-Duitsland) werd gebruikt. Het gaat om munitie die werd gebruikt in de volgende Duitse tankmodellen: Panzerkampfwagen I (PzKpfw I), Panzerkampfwagen II (PzKpfw II), Panzerkampfwagen III (PzKpfw III), Panzerkampfwagen IV (Pzkpfw IV), Panzerkampfwagen V (PzKpfw V Panther) en Panzerkampfwagen VI (PzKpfw VI Tiger). De volgende tankkanonnen worden besproken: 2cm (of 20mm) KwK 30, 3,7cm KwK 36, 5cm KwK 38 en 5cm KwK 39, 7,5cm KwK 37, 7,5cm KwK 40, 7,5cm KwK 42, 8,8cm KwK 36 en 8,8cm KwK 43. Tankmunitie zoals ‘AP’ (pantser), ‘HE’ (brisant, ‘High-Explosive’), ‘HEAT’ (holle lading, ‘High-Explosive Anti-Tank’) en andere granaten ('Hartkerngeschoss', wolfraammunitie), waren geschikt om dikke bepantsering te doorboren. Holle lading werd gebruikt in antitankwapens. Groot voordeel van holle lading is dat granaten niet afhankelijk zijn van afstand. Het penetratievermogen blijft constant over grote afstanden. Een voorbeeld: tot op een afstand van tien meter doorboort holle lading bijvoorbeeld 50mm staal, tot twee kilometer tevens 50mm staal. Meestal werden in Duitse tanks pantsergranaten gebruikt om tanks en andere pantservoertuigen tot op lange afstand uit te schakelen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 20 augustus 2017

Tankontwikkeling in de Verenigde Staten (1918-1945)

Dit artikel geeft een geschiedkundig overzicht van tankconstructie in de VS. Daarbij komt de historische achtergrond van Amerikaanse tanks aan bod. Zodoende kunnen Amerikaanse tanks in een historische context geplaatst worden. De belangrijkste Amerikaanse tanks met technische specificaties worden besproken.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 21 april 2017

Tankontwikkeling in Italië (1918-1945)

Dit artikel geeft een geschiedkundig overzicht van tankconstructie in Italië. Daarbij komt de historische achtergrond van Italiaanse tanks aan bod. Zodoende kunnen Italiaanse tanks in een historische context geplaatst worden. De belangrijkste Italiaanse tanks met technische specificaties worden besproken.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 18 maart 2017

Tankontwikkeling in Japan (1918-1945)

Dit artikel geeft een geschiedkundig overzicht van tankconstructie in Japan. Daarbij komt de historische achtergrond van Japanse tanks aan bod. Zodoende kunnen Japanse tanks in een historische context geplaatst worden. De belangrijkste Japanse tanks met technische specificaties komen aan bod.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 8 november 2016

T-34

De T-34 is een middelzware Sovjettank uit de Tweede Wereldoorlog. Waarschijnlijk is het één van de meest bekende tanks uit de oorlog, samen met de Amerikaanse M4 Sherman en de Duitse zware 'Tiger'. Zoals de M4 het ‘werkpaard’ van de Verenigde Staten was en de Panzerkampfwagen IV de standaardtank van Hitler-Duitsland, zo was de T-34 de belangrijkste tank van de Sovjet-Unie. De T-34 was een tank die grote mobiliteit, vuurkracht en sterke bepantsering combineerde. De tank wordt ook wel omschreven als een ‘universele tank’ omdat het voertuig voor verschillende doelen ingezet werd. De tank heeft een iconische status omdat het voertuig een grote bijdrage leverde aan de Sovjetoverwinning op Hitler-Duitsland. Twee 'basismodellen' van de T-34 werden geproduceerd: de T-34-76 en de T-34-85. Eerstgenoemd model had een 76.2mm kanon, het tweede model een 85mm kanon.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 21 september 2016

Visueel overzicht Amerikaanse tanks

M2 (lichte tank, 11.6 ton, 1935)

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 6 september 2016

Sporck, Caspar

Caspar / Casper Sporck (1922-1945) was een onderofficier in de Waffen-SS gedurende de Tweede Wereldoorlog. Wegens zijn heldhaftige daden kreeg hij het Duitse ridderkruis. Dat is opmerkelijk omdat slechts drie andere Nederlanders die onderscheiding kregen. Ook heeft Sporck andere onderscheidingen ontvangen, waaronder een medaille voor opgelopen verwondingen. Ongeveer 22.000 tot 25.000 Nederlanders meldden zich tijdens de Tweede Wereldoorlog vrijwillig aan bij de Waffen-SS.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 15 augustus 2016

Sturmpanzer IV

Tijdens de Tweede Wereldoorlog produceerde Hitler-Duitsland naast tanks en tankjagers ook gemechaniseerd geschut om bunkers, huizen en versterkte linies te vernietigen. Gemechaniseerd geschut werd vaak bewapend met houwitsers om vanaf lange afstand vijandelijke stellingen aan te vallen. De Sturmpanzer IV, Sonderkraftfahrzeug 166, oftewel Sturmpanzer 43, was een Duits gemechaniseerd geschut, geen 'echte' tank, met een vijfkoppige bemanning. De romp van het voertuig was gebaseerd op de romp van Panzerkampfwagen IV. De Duitsers noemden het voertuig 'Stupa'. De Sturmpanzer IV staat ook bekend onder de naam 'Brummbär'. Het voertuig had enorme vuurkracht vanwege het grote kaliber van de houwitser, maar was niet erg geschikt om vijandelijke tanks te vernietigen. In totaal werden 306 Sturmpanzer IV tanks geproduceerd.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 10 juli 2016

Visueel overzicht Duitse tanks

Panzerkampfwagen I (lichte tank, 5.4 ton, 1934)

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 27 juni 2016

10.5 cm K gepanzerte Selbstfahrlafette / Dicker Max

In de Tweede Wereldoorlog werden door Duitsland verschillende prototypes van tanks gebouwd. De Duitse ‘10.5 cm K gepanzerte Selbstfahrlafette’, bijgenaamd ‘Dicker Max’, is daar een duidelijk voorbeeld van.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 21 mei 2016

Neubaufahrzeug / Nb.Fz.

In de Tweede Wereldoorlog produceerde Hitler-Duitsland verschillende tanks en andere pantservoertuigen. Bekend zijn de Panzerkampfwagen (tank) I tot en met VI (‘Tiger’). In de jaren twintig en dertig experimenteerde Hitler-Duitsland met tankbouw. ‘Tankslagschepen’ kwamen in de jaren twintig en dertig in de belangstelling van ingenieurs en militairen te staan. Niet alleen Hitler-Duitsland zag het nut in van ‘tankslagschepen’, ook Groot-Brittannië en de Sovjet-Unie hadden interesse voor die voertuigen. De ‘Neubaufahrzeuge’ zijn tanks die voldoen aan de idee van ‘tankslagschepen’: grote gepantserde voertuigen met koepels die afzonderlijke doelen aan kunnen vallen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 17 mei 2015

Tankontwikkeling in Hitler-Duitsland (1933-1945)

Tussen de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) en de Tweede Wereldoorlog (1939-1945) vond in Duitsland een ware revolutie én evolutie plaats op het gebied van tankoorlog en tankontwikkeling. Dit artikel geeft een geschiedkundig overzicht van tankconstructie in Hitler-Duitsland tussen 1933 en 1945. Ook wordt tankconstructie na de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) toegelicht. Zodoende kunnen lezers Duitse tanks in een historische context plaatsen. De belangrijkste Duitse tanks met technische specificaties komen aan bod.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 23 maart 2015

Belangrijkste tankmunitie van de Tweede Wereldoorlog

Overzicht van de belangrijkste soorten tankmunitie gebruikt in de Tweede Wereldoorlog.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 21 februari 2015

Tankontwikkeling in de Sovjet-Unie

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 19 oktober 2014

KV-85

Het Duitse pantserwapen gedurende de eerste oorlogsjaren

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 8 augustus 2014

PzKpfw E-100

Relatief lange tijd waande Hitler-Duitsland zich tijdens de Tweede Wereldoorlog onoverwinnelijk. Blitzkrieg maakte het mogelijk dat grote gebieden snel veroverd konden worden. Hierbij speelden technologische ontwikkelingen een grote rol. Duitse tanks en andere pantservoertuigen hadden een groot deel van Europa veroverd. Na de Slag om Stalingrad in de winter van 1942 en 1943 ging het bergafwaarts met Hitler-Duitsland. De Sovjet-Unie had nazi-Duitsland compleet verrast door de introductie van een nieuw tankmodel: de T-34. Die tank had in tegenstelling tot westerse tanks een schuin pantser en kon elke Duitse tank tussen 1939 en 1941 vernietigen. Dat ging op tot de Panzerkampfwagen IV Ausf. F2 verscheen. Die tank had een 7,5 cm KwK 40 L/43 kanon. Dat kanon kon het frontale 60mm pantser, 45mm in een hoek, van T-34/76 al tot een kilometer doorboren met Panzergranate 39 ('APCBC').

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 8 september 2013

PzKpfw VIII Maus

Relatief lange tijd waande Hitler-Duitsland zich tijdens de Tweede Wereldoorlog onoverwinnelijk. Blitzkrieg maakte het mogelijk dat grote gebieden snel veroverd konden worden. Daarbij speelden Duitse technologische ontwikkelingen een grote rol. Duitse tanks en andere pantservoertuigen hadden een groot deel van Europa veroverd. Na de Slag om Stalingrad in de winter van 1942 en 1943 ging het bergafwaarts met Hitler-Duitsland. De Sovjet-Unie had nazi-Duitsland compleet verrast door de introductie van een nieuw tankmodel: de T-34. De T-34 had een inventief schuin pantser en kon elke Duitse tank vernietigen.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 12 augustus 2013

T-28

De T-28 is een Sovjettank uit de Tweede Wereldoorlog. De T-28 is één van de eerste middelzware tanks ter wereld. De T-28 was bedoeld als infanterie ondersteuningstank. De ontwikkeling van de T-28 middelzware tank begon in 1931. Het prototype van de T-28 was klaar in 1931 en massaproductie van de tank begon in 1932. De T-28 zou vijandelijke posities, bestaande uit machinegeweren, prikkeldraadversperringen en kanonnen, kunnen vernietigen. Het ontwerp van de tank is waarschijnlijk gebaseerd op de ontwerpen van de Duitse NbFz, Grosstraktor en de Britse A1E1 Independent tanks. Populair was het gebruik van meerdere koepels bij de ontwikkeling van tanks. Ook Groot-Brittannië en Duitsland deelden die interesse in de jaren twintig en dertig. De T-28 middelzware tank is vooral ingezet tijdens de Sovjet-invasie in Oost-Polen (september 1939) en tijdens de Winteroorlog (1939-1940) tegen Finland.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 13 juli 2013

105 mm Gun Motor Carriage T95

Tijdens de Tweede Wereldoorlog produceerden fabrieken in de Verenigde Staten tanks en tankjagers. De Amerikaanse tankjagerdoctrine legde nadruk op het gebruik van verouderde rompen van tanks. Tankjagers als de M10 Wolverine en M36 Jackson hadden koepels in tegenstelling tot Duitse tankjagers als Jagdpanzer 38(t) Hetzer en Jagdpanzer IV. Gebruik van bestaande tankonderstellen had één groot voordeel: de productie van tankjagers was goedkoop. Niet alle Amerikaanse tankjagers hadden koepels. In september 1943 werd door het Ordnance Department, de legerorganisatie verantwoordelijk voor militaire logistiek, de constructie van een zwaar gepantserd voertuig voorgesteld. Dit voertuig zou de naam T-28 krijgen. De T28 kon bunkers en vijandelijke posities aanvallen. Het moest een tank worden die nagenoeg onkwetsbaar was voor vijandelijk geschut. De Duitse Siegfriedlinie was een mogelijk doelwit voor de T28. Vanwege de dreiging van Duitse tanks zoals Tiger, Tiger II en de zware tankjager Jagdtiger, kreeg het T28 project een grote impuls.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 11 maart 2013

KV-2

De KV-2 is een zware Sovjettank uit de Tweede Wereldoorlog. De tank is een artillerieversie van de KV-1 tank. Eerst stond de KV-2 bekend onder de aanduiding 'большой башни' (‘grote koepel’). De KV-2 is ontworpen om bunkers en versterkte linies te vernietigen. Het is een tank met een krachtige houwitser. De KV-2 werd ingezet tussen 1940 en 1941. Bij de productie van de KV-2 werd het zware pantser van de KV-1 tank gecombineerd met de idee van artilleriegeschut. Net als de KV-1 is de KV-2 vernoemd naar de Sovjet-volkscommissaris van Defensie: Kliment E. Voroshilov.