Artikelen

  • Artikel door Pieter Schlebaum
  • Geplaatst op 7 januari 2013

Aanval op de Duitse marine bij Wilhelmshaven, 18 december 1939

Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog bestond R.A.F. Bomber Command uit vijf Groups. Het Command had vier typen bommenwerpers tot haar beschikking waarmee, met uitzondering van het uiterste oosten van het land, elk deel van Duitsland kon worden bereikt. Toch bleef de rol van de bommenwerpersvloot tijdens het eerste jaar van de oorlog beperkt. Dit had enerzijds te maken met de richtlijnen waaraan het hoofdkwartier van Bomber Command zich diende te houden. Zo mochten er geen gronddoelen worden aangevallen. Maar ook de verouderde bommenwerpers en de achterhaalde strategieŽn hadden grote invloed op de effectiviteit. Tijdens de eerste maanden van de oorlog kreeg Bomber Command een aantal harde lessen te verwerken. De bekendste hiervan is de aanval op de Duitse marine bij Wilhelmshaven op 18 december 1939. Met een verliespercentage van meer dan vijftig procent vormde deze missie een directe aanleiding tot een strategiewijziging.

  • Artikel door Tom Notten
  • Geplaatst op 3 mei 2003

Fins-Russische Winteroorlog 1939-1940

In december 1939 stonden de geallieerden en de Asmogendheden tegenover elkaar in West-Europa, wachtend op een onvermijdelijke confrontatie. Deze periode werd bekend als de zogenaamde 'schemeroorlog'. Maar in het hoge noorden vond er een onverwachte afleiding plaats van het voornaamste strijdtoneel. Toen Stalin het Rode Leger inzette tegen de kleine en onvoldoende uitgeruste Finse strijdkrachten, scheen deze veldtocht even kort en beslissend te zullen worden als Hitlers ĎBlitzkriegí in Polen. Maar de enorme ongelijkheid in mensen en materieel werd aanvankelijk in evenwicht gebracht door het Finse moreel en de terreingesteldheid.

  • Artikel door Hans Molier
  • Geplaatst op 3 september 2003

Ondergang van de Athenia

Op 3 september 1939 werd de Britse Lijnboot "Athenia", met maar liefst 1400 passagiers aan boord op ongeveer 200 mijl ten westen van de eilandengroep de Hebriden, zonder enige waarschuwing vooraf, door de Duitse onderzeeboot U 30 getorpedeerd. Hierbij kwamen 112 personen om het leven, waaronder 28 Amerikanen.

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 21 augustus 2003

Overval op de Altmark

Nog voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in september 1939 sloop het Duitse bevoorradingsschip de ms Altmark op 6 augustus 1939, via het Kanaal naar de Atlantische Oceaan. Haar opdracht was duidelijk: bevoorraad en assisteer het pantserschip Admiral Graf Spee bij haar komende activiteiten. De Admiral Graf Spee was de Atlantische Oceaan opgestuurd om daar de Britse scheepvaart te verstoren en waar mogelijk te vernietigen. Direct na het uitbreken van de gevechtshandelingen in Europa sloeg de Admiral Graf Spee toe.

  • Artikel door Hans Molier
  • Geplaatst op 29 juli 2003

Overval op de zender Gleiwitz

Op 10 augustus 1939 moet Alfred Helmut Naujocks, een gewaardeerd medewerker van de SD, zich melden bij zijn hoogste baas, de vijfendertigjarige Reinhard Heydrich, SS-GrŁppenfŁhrer en chef van de Gestapo en de SD. In Heydrichs bureau aan de Berlijnse Prinz Albrechtstrasse hangt een grote kaart van Centraal-Europa aan de muur. Heydrich wijst op een kleine rode stip aan de Duits-Poolse grens en zegt tegen Naujocks: "Dit is Gleiwitz en uw opdracht luidt om met een SD-Sonderkommando van vijf of zes man naar hier af te reizen en op een nog nader te bepalen tijdstip, een overval op het plaatselijke radiostation te ensceneren.

  • Artikel door Peter Kimenai
  • Geplaatst op 2 maart 2010

Slag bij Rio de la Plata

Door de beperkingen die Duitsland, opgelegd door het Verdrag van Versailles, had in het aantal te bouwen nieuwe marineschepen was de Kriegsmarine aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog vele malen kleiner dan die van de rivalen Groot-BrittanniŽ en Frankrijk. Om toch enige partij te kunnen geven aan de Royal Navy en de Marine Nationale en om de Britse en Franse oorlogsschepen weg te houden bij komende Duitse operaties, kwamen de Duitsers met een sluwe tactiek. Omdat Groot-BrittanniŽ een eilandenrijk is betekende dit dat het noodzakelijk was voedsel en grondstoffen over zee aan te voeren. Voor zowel de Fransen als de Britten gold dat zij afhankelijk waren van de zee om de economie van hun koloniale rijken in stand te houden. Als Duitse oorlogsschepen dit scheepvaartverkeer zouden hinderen, door koopvaardijschepen aan te vallen en te vernietigen, zouden de Britten en Fransen verplicht zijn grote aantallen oorlogsschepen in te zetten om de transportschepen te beschermen en de Duitse raiders op te sporen. Bovendien zouden op deze manier veel kostbare schepen en goederen voor de geallieerden verloren gaan.

  • Artikel door Arie Netten
  • Geplaatst op 30 oktober 2004

Slag om de Atlantische Oceaan

De Slag om de Atlantische Oceaan is niet een slag in de gewone zin des woords waarin twee machten slaags raken en binnen een beperkte tijd een winnaar en een verliezer (verslagen partij) overblijven. Deze slag strekte zich uit over de gehele oorlog (alhoewel de historici de officiŽle slag als beŽindigd beschouwen na juni 1943) waarbij intensieve periodes werden afgewisseld met een aantal minder hevige periodes, veelal bepaald door de ontwikkelingen aan het front op het land. De slag werd wel uitgevochten in die zin dat mensen met behulp van wapentuig het recht van gebruik op een gebied opeisten. In dit geval om aanvoer- en verbindingslijnen te beheersen, die de definitieve uitkomst van de oorlog in belangrijke mate zouden bepalen.

  • Artikel door Kaj Metz
  • Geplaatst op 26 augustus 2012

Slag om Westerplatte

De slag om het Poolse schiereiland Westerplatte bij de Vrije Stad Danzig kan gezien worden als de allereerste veldslag in de Tweede Wereldoorlog. De Poolse soldaten op dit schiereiland verdedigden Westerplatte een week lang en sloegen verschillende Duitse aanvallen af. De slag om Westerplatte werd een inspiratiebron voor het gehele Poolse Leger en Poolse bevolking tijdens de Duitse invasie in Polen. Zelfs tegenwoordig wordt de slag nog gezien als symbool van weerstand tijdens de invasie en staat ook bekend als het ĎPoolse Verduní.

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 26 februari 2015

Torpedering van HMS Oxley, 10 september 1939

Tijdens een patrouille bij de Noorse kust, viel de Britse onderzeeboot HMS Triton (N15), op 10 september 1939, een ogenschijnlijk vijandelijke onderzeeboot aan en bracht het schip tot zinken. Aangekomen bij de locatie waar de 'vijandelijke' onderzeeboot ten onder was gegaan, werden drie drenkelingen gesignaleerd, waarvan er twee konden worden gered. Tot grote schrik van Lieutenant-Commander Hugh Patrick de Crecy Steel, de commandant van HMS Triton, bleken de drenkelingen afkomstig van de Britse onderzeeboot HMS Oxley (55P). Triton had per abuis een eigen onderzeeboot tot zinken gebracht.