TracesOfWar heeft jouw hulp nodig! Wij missen foto's van belangrijke bezienswaardigheden in Nederland, België, Frankrijk en Duitsland. Stuur uw foto's in naar input@tracesofwar.com en wordt gepubliceerd!

Artikelen

Duitse Zware-kruiser Admiral Graf Spee (1933)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 18 oktober 2020

Duitse Zware-kruiser Admiral Graf Spee (1933)

De Admiral Graf Spee werd wereldberoemd door de Slag bij Rio de la Plata, waarbij het schip, ingesloten door Britse schepen, op 17 december 1939 door de eigen bemanning bij Montevideo tot zinken werd gebracht. Het schip was in 1936 in dienst gekomen en in 1938 tot vlaggenschip van de Kriegsmarine benoemd. Het schip nam deel aan de Internationale Blokkade tijdens Spaanse Burgeroorlog en was op 21 augustus 1939 uit Wilhelmshaven vertrokken. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was het schip buitengaats en kon gelijk in actie komen. De Royal Navy ging op jacht met de genoemde ontknoping in Montevideo als uitslag.

Duitse Zware-kruiser Admiral Scheer (1934)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 19 oktober 2020

Duitse Zware-kruiser Admiral Scheer (1934)

De Admiral Scheer nam net als haar zusterschepen deel aan de Internationale Blokkade tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog raakte het schip beschadigd en wist na reparaties eind 1940 uit te breken naar de Atlantische Oceaan. Na een succesvolle strooptocht keerde het schip in april 1941 terug en opereerde in Noordelijke wateren. Tussen eind 1942 en eind 1944 werd het schip gebruikt voor opleidingen. Begin 1945 zou het schip weer operationeel worden, maar werd op 9 april 1945 dusdanig beschadigd ibj een luchtaanval dat het schip werd afgeschreven

Duitse Zware-kruiser Deutschland (1933)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 19 oktober 2020

Duitse Zware-kruiser Deutschland (1933)

Het Panzerschiff Deutschland was de naamgever van een klasse Panzerschiffe, ook wel vestzakslagschepen genoemd, die Duitsland in de jaren 1930 bouwde in overeenstemming met internationale verdragen. De Deutschland diende aanvankelijk als vlaggenschip voor de Reichsmarine en later de Kriegsmarine tot het schip om politiek-emotionele redenen eind 1939 op bevel van Adolf Hitler werd omgedoopt tot Lützow (1940)

Duitse Zware-kruiser Lützow (1940)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 19 oktober 2020

Duitse Zware-kruiser Lützow (1940)

De Zware-kruiser, ook wel Panzerschiff of Vestzakslagschip, Deutschland (1933), werd om puur politiek-emotionele redenen eind 1939, op bevel van Adolf Hitler zelf, hernoemd tot Lützow. De Lützow raakte tijdens de strijd in Noorwegen zwaar beschadigd. Na reparaties kon het schip in juni 1941 opnieuw uitvaren, maar werd wederom beschadigd. In 1943 en 1944 opereerde de Lützow als opleidingsschip en werd vanaf 1944 weer operationeel ingezet. Op 4 mei 1945 werd het schip opgeblazen door de eigen bemanning. Geborgen door de Sovjets, werd het schip op 22 juli 1947 tot zinken gebracht.

Duitse Zware-kruisers van de Deutschland-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 18 mei 2003

Duitse Zware-kruisers van de Deutschland-klasse

Na het einde van de Eerste Wereldoorlog, werd nagenoeg de gehele Reichsmarine-vloot van grotere schepen, op last van de geallieerden gesloopt. Via het verdrag van Versailles kreeg Duitsland geen toestemming meer om schepen in bezit te hebben met een gewicht van meer dan 10.000 ton en een geschut kaliber van 28 cm. Om deze bepalingen te omzeilen besloot men bij de wederopbouw van de Kriegsmarine een aantal schepen te produceren met een bewapening precies aan de toegestane limiet, maar met een lichtere bepantsering en kleinere afmetingen. Deze schepen waren hierdoor in feite zware kruisers met een extra zware bewapening en werden in de volksmond "vestzakslagschepen" genoemd.

Japanse Zware-kruiser Kumano (1937)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 20 oktober 2020

Japanse Zware-kruiser Kumano (1937)

De Kumano was één van de latere schepen uit de Mogami-klasse en kon hierdoor gelijk in haar definitieve vorm worden afgebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het schip in vele zeeslagen ingezet en kreeg het zwaar te verduren. Uiteindelijk werd de Kumano op 25 november 1944 door vliegtuigen van de USS Ticonderoga (CV-14) tot zinken gebracht.

Japanse Zware-kruiser Mogami (1935)
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 21 oktober 2020

Japanse Zware-kruiser Mogami (1935)

De Mogami was de naamgever van de Mogami-klasse kruisers. Het schip werd in 1934 en 1938 aanzienlijk verbouwd. Tijdens de Slag om Midway raakte het schip dusdanig zwaar beschadigd dat besloten werd de Mogami te verbouwen tot vliegdekmoederschip/kruiser, waarbij de capaciteit aan vliegtuigen werd vergroot van drie naar elf. Tijdens de Slag in de Straat van Surigao, werd de Mogami op 25 oktober 1944 tot zinken gebracht.

Japanse Zware-kruisers van de Mogami-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 28 maart 2014

Japanse Zware-kruisers van de Mogami-klasse

Door de gebruikte bewapening van 15 6-inch kanonnen, werd de Mogami-klasse aangemerkt als lichte kruiser. Op deze wijze trachtte Japan de wereld echter zand in de ogen te strooien. Met een waterverplaatsing van meer dan 13.000 ton voldeed de Mogami-klasse totaal niet aan de maximaal 10.000 ton die in internationale verdragen was vastgelegd. Als we daarbij in acht nemen dat de basis waarop de geschutstorens kwamen zodanig was ontworpen dat de schepen later ook 8-inch geschut kon dragen, hebben we het over een vooropgezet plan om internationale verdragen te omzeilen.

Japanse Zware-kruisers van de Takao-klasse
  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 28 maart 2014

Japanse Zware-kruisers van de Takao-klasse

De kruisers vielen net binnen de 10.000 ton welke middels de internationale verdragen waren toegestaan. Het bouwprogramma werd in 1927 eindelijk goedgekeurd, nadat de overheid eerdere plannen al vele malen had afgekeurd.

Kirov
  • Artikel door Tom Notten
  • Geplaatst op 3 april 2003

Kirov

Stalin had er sinds zijn aantreden als secretaris-generaal van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie steeds de voorkeur aan gegeven om het merendeel van de defensiebudgetten te besteden aan de landstrijdkrachten. Daardoor schoot de financiering van de Rode Marine ernstig tekort en er waren sinds de Eerste Wereldoorlog in de Sovjet-Unie geen grootschalige projecten meer ondernomen voor het bouwen van grote oorlogsschepen. De Sovjet-Unie had in tegenstelling tot bijvoorbeeld Groot-Brittannië en Frankrijk geen tot de verbeelding sprekende marinetraditie. Zo werd de Russische marine in de Russisch-Japanse Oorlog van 1905 ondanks een numerieke overmacht zo goed als vernietigd. In de jaren dertig stegen echter de internationale spanningen en Stalin zag het belang in van beter uitgeruste maritieme strijdkrachten in de Oostzee en het Verre Oosten. In het Tweede Vijfjarenplan wees Stalin de Rode Marine dan ook extra financiële middelen toe, zodat er kon worden begonnen met de ontwikkeling van een moderne zware kruiser-klasse.

Zware kruisers van de Admiral Hipper-klasse
  • Artikel door Auke de Vlieger
  • Geplaatst op 26 februari 2005

Zware kruisers van de Admiral Hipper-klasse

In 1922, kort na de Eerste Wereldoorlog, werd in Washington een conferentie gehouden. Hierin werd onder andere besloten dat de waterverplaatsing van toekomstige kruisers niet meer dan 10.000 ton mocht zijn. De hoofdbewapening mocht maximaal 20,3 cm zijn. Duitsland mocht deze kruisers, vaak ‘Washington-kruisers’ genoemd, echter niet bouwen. Ze moesten het doen met de lichtere kruisers die ze hadden.

Zware kruisers van de Kent-klasse
  • Artikel door Michiel Stinckens
  • Geplaatst op 23 juli 2006

Zware kruisers van de Kent-klasse

De Kent-klasse werd in de late jaren 20 gebouwd om het tekort aan oorlogsschepen in de Stille Oceaan en Chinese Zee op te vangen. Omdat de marineleiding geen aandacht besteedde aan het gevaar uit de lucht, werd er maar weinig luchtafweer voorzien. Dit was ongunstig voor de schepen, want van de zeven schepen zijn er uiteindelijk twee tot zinken gebracht door Japanse vliegtuigen. In midden jaren 30 werd besloten om ze te voorzien van extra luchtafweer, maar dit bleek niet voldoende. Dat nam niet weg dat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog alle zeven waardevolle schepen bleken te zijn. Hoewel ze toen dus al op gevorderde leeftijd waren, zouden zowel de Britten als de Australiërs dankbaar gebruik maken van deze schepen.