Artikelen

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 13 februari 2018

M26 Pershing

De M26 Pershing vormt het hoogtepunt van de Amerikaanse tankontwikkeling die in de jaren dertig begon. De tank was het Amerikaanse antwoord op krachtige Duitse tanks zoals de verbeterde Panzerkampfwagen IV/PzKpfw IV met 75mm KwK 40 L/48 kanon (Kampfwagen Kanone 40), de Panzerkampfwagen V Panther / PzKpfw V Panther met 75mm KwK 42 L/70 kanon en de Panzerkampfwagen VI Tiger / Pzkpfw VI Tiger met 88mm KwK 36 L/56 kanon. De M26 Pershing kon alle genoemde tanks tot op een afstand van twee kilometer uitschakelen. Het 90mm kanon van de Pershing was zeer krachtig en beschikte over een groot aantal uiteenlopende munitiesoorten.

  • Artikel door Tom Notten
  • Geplaatst op 4 maart 2003

M4 Sherman

De M4 Sherman was op de Sovjet T-34 na de meest geproduceerde tank in de Tweede Wereldoorlog. De Sherman was de officiële opvolger van de M3 Grant middelzware tank. De M4 was genoemd naar generaal Sherman. De M4 werd niet alleen gebruikt door het Amerikaanse leger en het Amerikaanse Korps Mariniers, maar door middel van de lend-lease regeling ook door de Britten, Canadezen en de vrije Fransen. Ook werden er Shermans naar het oostfront getransporteerd om daar voor de Sovjet-Unie in actie te komen tegen de Duitsers. De tank kwam verder in actie op de slagvelden van Noord-Afrika, Zuid-Europa en natuurlijk in Azië voor het Amerikaanse Korps Mariniers tegen de Japanners.

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op

Matilda I

Ontwikkeling

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op

Matilda II

Ontwikkeling

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 12 februari 2003

Matilda, infantry tank Mk I/Mk II

Ontwikkeling

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 21 mei 2016

Neubaufahrzeug / Nb.Fz.

In de Tweede Wereldoorlog produceerde Hitler-Duitsland verschillende tanks en andere pantservoertuigen. Bekend zijn de Panzerkampfwagen (tank) I tot en met VI (‘Tiger’). In de jaren twintig en dertig experimenteerde Hitler-Duitsland met tankbouw. ‘Tankslagschepen’ kwamen in de jaren twintig en dertig in de belangstelling van ingenieurs en militairen te staan. Niet alleen Hitler-Duitsland zag het nut in van ‘tankslagschepen’, ook Groot-Brittannië en de Sovjet-Unie hadden interesse voor die voertuigen. De ‘Neubaufahrzeuge’ zijn tanks die voldoen aan de idee van ‘tankslagschepen’: grote gepantserde voertuigen met koepels die afzonderlijke doelen aan kunnen vallen.

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 4 juni 2006

Panzerkampfwagen PzKpfw 35-S 739(f)

De Somua S-35 werd in Frankrijk ontwikkeld volgens specificaties die waren opgesteld op 26 juni 1934 voor een cavalerietank, een zogenaamde Automitrailleuse de Combat (AMC). Door deze nieuwe specificaties werd een zwaarder ontwerp verlangd dan de tot dan gangbare ontwerpen volgens specificaties uit 1931. Een belangrijke oorzaak voor deze wijzigingen was de ontwikkeling van nieuw antitankgeschut. Al op 17 mei 1934 had het Franse leger contact opgenomen met een afdeling van de Schneiderfabriek, de Société d'Outillage Méchanique et d'Usinage d'Artillerie (SOMUA) in Saint Ouen. De fabriek werd gevraagd een prototype te bouwen. De specificaties werden op 16 juli 1934 door de fabriek geaccepteerd en de constructie begon op 12 oktober 1934.

Prototype Op 14 april 1935 kwam het prototype gereed onder de benaming AC3. De kritische Fransen bleven het voertuig maar liefst tot 27 januari 1938 testen, maar al op 25 maart 1936 werd een verbeterde versie uitgebracht met de benaming AC4. Van dit prototype werd uiteindelijk besloten dat het de standaard zou worden voor een middelzware cavalerietank onder de naam Automitrailleuse de Combat Modèle 1935 S (AMC 1935 S).

  • Artikel door Martijn Scherjon
  • Geplaatst op 26 februari 2003

PzKpfw IV

Let op: dit artikel is aan herziening toe. Wilt u ons helpen met het (her)schrijven van dit artikel, neem dan contact op met de redactie. De Duitsers zouden de grondleggers genoemd kunnen worden van de mobiele en gemechaniseerde oorlogsvoering. Het waren de Britten die de tank uitgevonden hebben en ook zij waren het die de eerste theorieën over mobiele oorlogsvoering formuleerden, Sir Basil Liddell Hart en generaal-majoor Fuller deden dit onder andere. Maar die ideeën vonden geen weerklank in de ouderwetse en arrogante Britse legertop en er gebeurde weinig mee. Het waren jonge Duitse officieren als Lutz, von Thoma, Harpe, Nehring en Guderian die in Kazan en Lipetsk in Rusland hun opleiding volgden en die aan de basis van de Duitse pantserdivisies stonden. Rusland en Duitsland deden gezamelijk onderzoek naar pantseroorlogvoering, het verdrag van Versailles was nog van kracht dus Duitsland mocht op zijn grondgebied geen tanks hebben. Toen Hitler afrekende met Versailles (en nog een heleboel meer) kregen de Duitse tankpioniers ruim baan van hem omdat hij zelf erg veel interesse had in de mogelijkheden van deze nog relatief nieuwe wapens. Een productielijn werd spoedig opgezet en deze bracht een reeks voertuigen voort onder de gezamelijke noemer "Panzerkampfwagens". De eerste 2 types waren te licht en werden al ver voor de oorlog als minderwaardig bestempeld, niet in de laatste plaats door de Duitsers zelf. Toch maakten deze types de hoofdmacht uit van de gepantserde nazi oorlogsmachine toen deze Polen en West-Europa aanviel. Het derde type (de PzKpfw III) voldeed wel aan de eisen en men besloot begin jaren dertig de toekomstige pantserdivisies rond deze tank te formeren. Een belangrijke ondersteunende rol werd weggelegd voor een ander type tank dat nog ontwikkeld moest worden, een pantservoertuig dat min of meer de weg vrij moest maken voor- en de flanken moest verdedigen van de PzKpfw III's. En dit type zou de PzKpfw IV worden.

  • Artikel door Frank van der Drift
  • Geplaatst op 11 mei 2003

PzKpfw V Panther

Toen Duitse troepen in juni 1941 de Sovjet-Unie binnentrokken, kwamen er na verloop van tijd meldingen binnen van Sovjettanks die kwalitatief veel beter waren dan de Duitse en ook zwaarder bepantserd waren. Antitankwapens hadden er geen effect op en deze tanks konden zonder moeite elke Duitse tank aan. Het ging hier om de nieuwe KV-1 en de T-34/76. De T-34/76 zou één van de beste tanks van de Tweede Wereldoorlog worden en de meest geproduceerde tank ooit. Op dat moment werd er besloten om een krachtigere middelzware tank te ontwikkelen, die goed opgewassen moest zijn tegen en zelfs iets beter moest zijn dan zijn Sovjet-tegenhanger, de T-34/76. Voorwaarde was dat de tank snel in productie kon gaan. Deze tank zou aan het einde van de oorlog samen met de PzKfw IV het hart van de Duitse Panzers vormen.

  • Artikel door Tom Notten
  • Geplaatst op 22 januari 2003

Ram

De Canadese Cruisertank Ram was een middelzware gevechtstank die in oorspronkelijke vorm nooit actief deelgenomen heeft aan de gevechten in Europa. Maar de Ram werd wel veel gebruikt voor trainingsdoeleinden en het onderstel van de Ram werd gebruikt voor een aantal belangrijke varianten, zoals de Sexton, die op de slagvelden in Europa in 1944 heel belangrijk waren.

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 4 juni 2006

S-35, Somua

De Somua S-35 werd in Frankrijk ontwikkeld volgens specificaties die waren opgesteld op 26 juni 1934 voor een cavalerietank, een zogenaamde Automitrailleuse de Combat (AMC). Door deze nieuwe specificaties werd een zwaarder ontwerp verlangd dan de tot dan gangbare ontwerpen volgens specificaties uit 1931. Een belangrijke oorzaak voor deze wijzigingen was de ontwikkeling van nieuw antitankgeschut. Al op 17 mei 1934 had het Franse leger contact opgenomen met een afdeling van de Schneiderfabriek, de Société d'Outillage Méchanique et d'Usinage d'Artillerie (SOMUA) in Saint Ouen. De fabriek werd gevraagd een prototype te bouwen. De specificaties werden op 16 juli 1934 door de fabriek geaccepteerd en de constructie begon op 12 oktober 1934.

Prototype Op 14 april 1935 kwam het prototype gereed onder de benaming AC3. De kritische Fransen bleven het voertuig maar liefst tot 27 januari 1938 testen, maar al op 25 maart 1936 werd een verbeterde versie uitgebracht met de benaming AC4. Van dit prototype werd uiteindelijk besloten dat het de standaard zou worden voor een middelzware cavalerietank onder de naam Automitrailleuse de Combat Modèle 1935 S (AMC 1935 S).

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 4 juni 2006

S-40, Somua

De Somua S-35 werd in Frankrijk ontwikkeld volgens specificaties die waren opgesteld op 26 juni 1934 voor een cavalerietank, een zogenaamde Automitrailleuse de Combat (AMC). Door deze nieuwe specificaties werd een zwaarder ontwerp verlangd dan de tot dan gangbare ontwerpen volgens specificaties uit 1931. Een belangrijke oorzaak voor deze wijzigingen was de ontwikkeling van nieuw antitankgeschut. Al op 17 mei 1934 had het Franse leger contact opgenomen met een afdeling van de Schneiderfabriek, de Société d'Outillage Méchanique et d'Usinage d'Artillerie (SOMUA) in Saint Ouen. De fabriek werd gevraagd een prototype te bouwen. De specificaties werden op 16 juli 1934 door de fabriek geaccepteerd en de constructie begon op 12 oktober 1934.

Prototype Op 14 april 1935 kwam het prototype gereed onder de benaming AC3. De kritische Fransen bleven het voertuig maar liefst tot 27 januari 1938 testen, maar al op 25 maart 1936 werd een verbeterde versie uitgebracht met de benaming AC4. Van dit prototype werd uiteindelijk besloten dat het de standaard zou worden voor een middelzware cavalerietank onder de naam Automitrailleuse de Combat Modèle 1935 S (AMC 1935 S).

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 12 augustus 2013

T-28

De T-28 is een Sovjettank uit de Tweede Wereldoorlog. De T-28 is één van de eerste middelzware tanks ter wereld. De T-28 was bedoeld als infanterie ondersteuningstank. De ontwikkeling van de T-28 middelzware tank begon in 1931. Het prototype van de T-28 was klaar in 1931 en massaproductie van de tank begon in 1932. De T-28 zou vijandelijke posities, bestaande uit machinegeweren, prikkeldraadversperringen en kanonnen, kunnen vernietigen. Het ontwerp van de tank is waarschijnlijk gebaseerd op de ontwerpen van de Duitse NbFz, Grosstraktor en de Britse A1E1 Independent tanks. Populair was het gebruik van meerdere koepels bij de ontwikkeling van tanks. Ook Groot-Brittannië en Duitsland deelden die interesse in de jaren twintig en dertig. De T-28 middelzware tank is vooral ingezet tijdens de Sovjet-invasie in Oost-Polen (september 1939) en tijdens de Winteroorlog (1939-1940) tegen Finland.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 8 november 2016

T-34

De T-34 is een middelzware Sovjettank uit de Tweede Wereldoorlog. Waarschijnlijk is het één van de meest bekende tanks uit de oorlog, samen met de Amerikaanse M4 Sherman en de Duitse zware 'Tiger'. Zoals de M4 het ‘werkpaard’ van de Verenigde Staten was en de Panzerkampfwagen IV de standaardtank van Hitler-Duitsland, zo was de T-34 de belangrijkste tank van de Sovjet-Unie. De T-34 was een tank die grote mobiliteit, vuurkracht en sterke bepantsering combineerde. De tank wordt ook wel omschreven als een ‘universele tank’ omdat het voertuig voor verschillende doelen ingezet werd. De tank heeft een iconische status omdat het voertuig een grote bijdrage leverde aan de Sovjetoverwinning op Hitler-Duitsland. Twee 'basismodellen' van de T-34 werden geproduceerd: de T-34-76 en de T-34-85. Eerstgenoemd model had een 76.2mm kanon, het tweede model een 85mm kanon.

  • Artikel door Ruben Krutzen
  • Geplaatst op 25 februari 2017

Type 89 "I-Go"

Een van de eerste tanks van Japan was de Type 89 middelzware tank die tussen 1932 en 1942 gebruikt werd tijdens gevechten tegen Chinese troepen, tegen de Sovjet-Unie en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Type 89 was de eerste tank ter wereld met een dieselmotor die in grote aantallen werd gebouwd.

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 5 februari 2003

Type 97 Middelzware Tank

. De tankmacht van Japan blonk uit in het gebruik van lichte en middelzware tanks, ideaal voor het gebruik in de jungle. Alhoewel het Japanse leger al vanaf halverwege jaren dertig had aangetoond wat zij met tankondersteuning kon bij de campagnes in China, was hier door de westerse mogendheden nagenoeg niet op ingespeeld. Zowel Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Nederland vonden het tankwapen ongeschikt voor de jungleoorlog. Dat dit een fatale misvatting zou zijn, bleek al snel. Japan zette bij haar opmars naar het zuiden en de invasies van de vele eilanden het tankwapen volop in. De geallieerden hadden hier geen antwoord op. Tanks had men nagenoeg niet voor handen en antitankwapens dacht men niet nodig te hebben. De op het laatste moment aangevoerde antitankwapens bleken echter wel doeltreffend, maar waren onvoldoende aanwezig. Alhoewel de type 97-tank niet bekend staat als het meest gebruikt door het Japanse leger, is het wel in de grootste hoeveelheden geproduceerd. Het was ook de tank, waarvan door het Japanse leger diverse speciale versies werden ontwikkeld.